Paul Rodgers, Free Spirit

Een band die door veel muzikanten wordt gezien als van beduidende invloed, is onmiskenbaar Free. Deze inmiddels legendarische band heeft in haar vijfjarig bestaan een enorme impact gehad. Het bluesrockgeluid, het fenomenale gitaarwerk van Paul Kossoff, waar een Eric Clapton zelfs jaloers op was, en het volle en rauwe stemgeluid van Paul Rodgers vormden de blueprint voor veel navolgers. Toen de band in 1973 uit elkaar viel richtten zanger Rodgers en drummer Simon Kirke het uiterst succesvolle Bad Company op. Bassist Andy Fraser ging zijn eigen muzikale weg en gitarist Kossoff overleed in 1976 als 25-jarige aan een hartaanval, veroorzaakt door extensief drugsgebruik.

Paul Rodgers, waar het hier om gaat, ging na Bad Company solo verder en werkte in de afgelopen decennia samen met onder meer Jimmy Page (The Firm) en Queen. Inmiddels 68 jaar oud heeft hij kennelijk geen zin om rustig aan te doen. Vorig jaar stond hij in de Royal Albert Hall en bracht hij de oude nummers van Free tot leven, waarmee het 50-jarig jubileum hiervan werd gevierd. Jammer genoeg was hij het enige lid van Free dat er stond. Twee ervan, Kossoff en Fraser, zijn overleden en Kirke doet zijn eigen dingen. Maar Rodgers zou Rodgers niet zijn als hij geen uitstekende band om zich heen had weten te verzamelen. Het is namelijk de band van de onlangs overleden Deborah Bonham, die zich op een uitstekende wijze van haar taak kwijt. Vooral gitarist Pete Bullick speelt de sterren van de hemel. Opvallend is dat Rodgers nog uitstekend bij stem is. Goed, de hoge tonen pakt hij niet altijd meer zo soepel, maar verder zingt hij als een jonge god. Uiteraard horen we de bekende nummers als “All Right Now”, “Wishing Well” en “Mr. Big” langskomen, en ook de nooit eerder door Free live uitgevoerde “Love You So” en “Catch A Train”. Een prima plaat. (Quatro Valley Records)

Eric Campfens Auteur