Lesley Pike – November

Lesley Pike - NovemberLesley Pike neemt de tijd! Ik ken haar van haar debuutalbum Night Visions uit 2003 dat, volgens mij aan Nederland voorbij gevlogen is. Jeetje, dat is dus alweer dertien jaar geleden, realiseer ik mij nu. In die tussentijd maakte ze nog Blink (2008) en Tug Of War (2012). Laatst genoemde geluidsdragers zijn klaarblijkelijk ook aan mij voorbij gegaan, want haar nieuwe plaat November komt bij mij binnen als hernieuwde kennismaking.

De Canadese maakte, en maakt nog steeds, lekker in het gehoor liggende country rock pop liedjes. November heeft een speelduur van amper dertig minuten en bevat maar acht songs. Pike opent haar plaat met het hitgevoelige liedje My Own. Weet even niet wat dit liedje in Canada heeft gedaan. November kwam namelijk daar in juli 2015 al uit, maar dit eigentijds vormgegeven melodietje zit meteen tussen je oren. De ballad Everytime We Say Goodbye doet ze samen ene Ryan Kelly. Het is een goed gekozen opwarmertje voor het catchy en klevende White Lies, wat daarop volgt. De titeltrack is een ingetogen, met tastzin, gezongen pianoballad. Dat geld overigens ook voor het opbouwende Brooklyn. Mooi klein gezongen met subtiel gitaarspel! Pike schreef een aantal liedjes samen met James Bryan (Nelly Furtado, Lisa Marie Presley). Een daarvan, Wishing Well, is niet het sterkste liedje op deze plaat. Als Lesley Pike daarna afsluit met In Another Life, komt ik tot de conclusie dat ik eigenlijk een paar keer heerlijk heb zitten te genieten van Pike’s stem en haar erg fraai bedragen muziekstukken.

Of November in Nederland potten zal breken is nog maar de vraag. November is beslist geen slechte plaat, maar werkelijk baanbrekend is hij nu ook weer niet. Misschien is dat ook wel de kracht van deze plaat. Iedere muzikale verandering is nog geen verbetering. Lesley Pike weet dit, volgens mij, als geen ander. (Tenspeed)

Jan Janssen Auteur