Dylan LeBlanc – Cautionary Tale

Dylan LeBlanc - Cautionary TaleDe uit Shreveport, Louisiana afkomstige singer-songwriter Dylan LeBlanc ging al op zeer jonge leeftijd om met de beste muzikanten die Muscle Shoals rijk was. In zijn tienerjaren schreef LeBlanc al zijn eigen songs. LeBlanc ontwikkelde zich zelfs zo vlot dat hij, na de releases van Paupers Field (2010) en Cast the Same Old Shadow (2012), besloot even afstand te nemen. Hij legde aanbiedingen van grote platenmaatschappijen, die bij hem voor de deur lagen, naast zich neer. LeBlanc gleed, met zijn enorme talent, af en belande in een levensfase die je eigenlijk niemand toewenst. Oververmoeid en zwaargehavend keerde de singer-songwriter terug naar zijn roots in Muscle Shoals. Al schrijvende bouwde hij aan een nieuw bestaan als singer-songwriter.

Cautionary Tale bevat dan ook tien aansprekende nummers die hij uitvoert met dezelfde beklijvende zang als ik die al kende. Het verschil zit hem in de kritische toonzetting in zijn teksten. “Dit album gaat over het loslaten van het schuldgevoel en de waarheid in mijzelf terug te vinden. Ik voelde dit dat ik echt iets heb uit te leggen”, zegt LeBlanc daarover. Samen met Ben Tanner (Alabama Shakes) en John Paul White opent LeBlanc de CD met de titeltrack. Dit liedje zit meteen tussen je oren. Ik vroeg mij meteen af “what’s next”. Dat is mij vorig jaar niet vaak overkomen, moet ik toegeven. Achter de titel van het derde liedje, Look How Far We’ve Come, had eigenlijk een vraagteken moeten staan. Het fantastisch lome liedje laat horen dat bevlogenheid niet altijd meteen een goed liedje oplevert. Zowel tekstueel als muzikaal valt het liedje als puzzelstukjes samen. Hetzelfde proefde ik in songs als The Easy Way Out en Beyond the Veil. Doordacht en alles precies op het juiste moment. Die dreigende violen (Kimi Samson) en cello’s (Caleb Elliot) geven aan dat het geen makkelijke bevalling moet zijn geweest.

Cautionary Tale is Americana blues zoals ik die nog maar zelden hoor. Uit het boekje en buiten de gebaande paden muziek die raakt en boeit tot de laatste zucht in Paradise. Dylan LeBlanc heeft zich hervonden en het is te hopen dat het Nederlandse clubcircuit dat ook zo ervaart. (Single Lock Records)

Jan Janssen Auteur