Rodney DeCroo, Campfires On The Moon

Rodney DeCroo, Campfires On The MoonDacht kom laten we 2016 meteen maar inwijden met een beest van een plaat. Het bedje van de in Harmarville, Pennsylvania geboren singer-songwriter Rodney DeCroo was niet bepaald gespreid.” Zo opende ik, een jaar of zeven geleden, de CD bespreking van Rodney DeCroo’s vierde CD Mockingbrid Bible. Het levensverhaal van deze fascinerende, iets of wat excentrieke, dichter en singer-songwriter fascinerende mij op de een of andere manier. Ik herinner het mij nog als de dag van gisteren. “Mockingbrid Bible groeit bij iedere draaibeurt. Liedjes met sobere titels als Sacred Ground en Memories Of Snow And Dust, glunderen van blijdschap op deze plaat”, schreef ik. Het ongewone gevoel van blijdschap kreeg een prachtig vervolg in de vorm van de opvolger Queen Mary Trash. Op dit dubbel album onderscheidde DeCroo zich door moedwillig de middenweg van te veel is vaak te weinig te kiezen. Nagenoeg op dat zelfde moment liet DeCroo zijn boek Shining Like An Apple On Fire in de boeken schappen zetten. Even later, in 2012 geloof ik, intrigeerde DeCroo weer met zijn gedichtenbundel Allegheny. DeCroo groeide op aan de voeten van het Allegheny gebergte. Wat bij mij bleef hangen was A Boy’s Prayer Of Stones. DeCroo’s strenge Baptistische opvoeding, het aan lage wal geraken en de positieve ontnuchtering die daarop volgde, raakte mij enorm.

Nu na vijf jaar voel ik mij vereerd dat ik al een aantal keren naar zijn zesde CD Campfires On The Moon heb mogen luisteren. Deze man onthutst mij! DeCroo’s tumultueuze leven worden in tien super intieme liedjes vormgegeven. Mark Haney (contrabas) en Ida Nilsen (zang en piano) ondersteunen DeCroo op een zeer bijzondere wijze. De donkere, soms vervormde, strijkerspartijen en het open pianospel sluiten als een warme deken om de kwetsbare liedjes. Naast DeCroo’s uniek geknepen stemgeluid is dit de rode draad die je tegen zult komen op Campfires On The Moon. Hoe autobiografisch kan je worden. Op Stupid Boy In An Ugly Town verteld DeCroo hoe hij het beleeft heeft rond als volgt af.

Memories are stories,
They change as they are told,
But a part of me,
Will always be,
A stupid boy in an ugly town.

Nog een paar juweeltjes. Tear All Lovers Down en Young With You voelen aan als twee voorgelezen verhalen voor het slapen gaan. De zeggingskracht van deze songs creëren traanvocht in mijn ooghoeken. White Circles beschrijft een man die worstelt met zichzelf. Ik heb er spijt van en ja daar verloor ik wat mij dierbaar was, hoe in hemelsnaam herstel ik hiervan. Het zijn zelf bespiegelende vertellingen die Rodney DeCroo gebruikt om te genezen van zijn strijd tegen PTSD. De CD sluit af met misschien wel het mooiste nummer op deze plaat. Op Out On The Backstretch lijkt het erop dat DeCroo definitief breekt met de wanorde uit het verleden.

Campfires On The Moon is geen album om even snel tot je te nemen. Wie graag lezend luistert zal enorm aan zijn trekken komen. De soms cryptische uitgesproken taal op dit album daagt je uit om de onderste steen boven te krijgen. Liefhebbers van volwassen singer-songwriter muziek als die van Jim White, David Munyon en Joe Purdy komen volop aan hun trekken. DeCroo geeft ons de noten, maar hij kraakt ze niet voor je. Met andere woorden, neem de tijd om deze smaakvol ontkiemde noot te kraken. (Tonic Records)

Jan Janssen Auteur