Reverend Freakchild, Hillbilly Zen-Punk Blues

Reverend Freakchild, Hillbilly Zen-Punk BluesAls je zoals ik, veel muziek te horen krijgt, ben je een bevoorrecht mens. Zeker als je ook verrast wordt door onbekende namen met evenzo verrassende muziek. Zo ook deze cd van de in Hawai opgegroeide Reverend Freakchild die in Boston afstudeerde in filosofie en religie en tegenwoordig het Tibetaanse Boeddhisme bestudeerd. Dus de naam Reverend is op zijn plaats.

De titel Hillbilly Zen-Punk Blues is een mooie verzamelnaam voor wat er zich afspeelt op deze cd. Toen de Hillbilly rond 1920 ontstond, bestond de microfoon nog niet en werd er zo hard mogelijk in de opnamehoorn gezongen. En dat doet Reverend Freakchild zo nu en dan in de microfoon zoals op “Tears of Fire” waardoor het nummer een punklading mee krijgt. In “It’s gonna be alright” is er de echte Hillbilly sound, al tokkelend en mooi meerstemmig, één van de drie covers overigens, in dit geval van Rev. Gary Davis. “Angels of Mercy” en “Lullaby” zijn meer de Zen nummers waarbij meditatie een fluitje van een cent wordt, machtig mooie relaxte muziek. Ook “Moonlight messages” heeft zo’n ontspannen sfeertje wat versterkt wordt door de fluit en natuurlijk de stem van de Rev. die behoorlijk wat wegheeft van Lou Reed. Ook op het prachtige blues nummer “She wants a name” met vette mondharp, lekkere slide, wederom die meeslepende stem ala Lou Reed, bijzonder sterk nummer. En dan volgt er nog een wat meer Boeddhistisch geluid afgewisseld met stevig bluesy gitaarwerk, een bijzonder instrumentaaltje. De afsluiter is een traditional, “I wish I was in heaven sitting down”, deze gospel is wel heel mooi bewerkt door Rev. Freakchild.

Als je voor de feestdagen cd’s op je verlanglijstje zet, mag deze schijf daarop niet ontbreken. (Independent)

Jan van Eck Auteur