Cracker als vanouds

Cracker

Begin dit jaar verscheen het tiende studioalbum Berkeley To Bakersfield van de uit de Redlands, California afkomstige band Cracker. Ze deden heel even Nijmegen aan omdat de band bij onze oosterburen nu eenmaal populairder is dan in Nederland. Doornroosje programmeur Robert Meijerink greep zijn kans en zette Cracker in de kleine zaal. De zaal was dan ook behoorlijk goed gevuld met Cracker fans uit alle windstreken van ons land en daarbuiten.

In het voorprogramma staat het uit de achterhoek afkomstige bandje Orange Maplewood. Die laten er geen gras over groeien. Wij staan in het voorprogramma van Cracker en dat zullen jullie weten ook, moeten ze gedacht hebben. Had dit bandje al eerder aan het werk gezien tijdens het Oranjepopfestival in Nijmegen. De intense, melancholische rock ligt compleet in lijn met wat David Lowery met Camper Van Beethoven begin jaren negentig uitvrat. Binnen een half uur werken Jordy Sanger (gitaar en zang), Robbi Meertens (gitaar), Darek Mercks (bas) en Duncan Daalmeijer op drums zich in het zweet. Deze jongemannen hebben door dat je niets voor niets krijgt. Kansen zien en benutten is ook een vak. Orange Maplewood snapt dat en maakte een buitengewone energieke indruk op mij. Een dag later zag ik op hun facebook pagina “Doornroosje heeft gewonnen met de-tofste-kleedkamer-contest”. Het geeft aan hoe deze kerels in hun vel zitten.

CrackerAls het podium is omgebouwd trapt Cracker af stevig met het liedje One Fine Day. Ik kijk om mij heen en ja hoor, nagenoeg iedereen zingt mee. Inclusief mijzelf begeef ik mij dus tussen echte Cracker fans. De bezetting ziet er fris uit en bestaat naast natuurlijk Johnny Hickman en David Lowery uit Bryan Howard op bas, CoCo Owens op drums en Matt “Pistol” Stoessel op steel-gitaar. Pistol’s naam kwam ik onlangs tegen op het nieuwe album Drownin On A Mountaintop van de uit Georgia afkomstige T. Hardy Morris. De man valt op omdat hij de steel-gitaar net even creatiever betast dan normaal gebruikelijk te doen is. Niet te aanwezig maar in dienst van het lied, zoals in het liedje California Country Boy. Opvallend is dat Cracker zonder toetsenist Thayer Sarrano op het podium staat. Dat orgeltje, die speelse subtiele toontjes miste ik over de hele linie van concert.

DSC_5172Voordat iedereen echt uit het dak gaat eist Lowery de aandacht op om terug te kijken op waar Cracker eigenlijk voor staat en op de recente gebeurtenissen in San Bernardino. “Wij maken landelijke psychedelische Hillbilly rock ‘n’roll het past bij de streek waar wij vandaan komen. San Bernardino County, California is in feite waar onze roots liggen.”, Lowery brengt dit op zijn Lowery’s, nuchter maar met humor. Als deze grote man je aan kijkt komt hij geloofwaardig over zo ook als Cracker Another Song About The Rain ten gehore brengt. Over grote mannen gesproken? Kijk die bassist Bryan Howard, hij en Pistol kennen elkaar toen ze Jim White’s Where It Hits You opnamen, deze man swing en plukt aan zijn snaren alsof het zijn lust en zijn leven is. Passievol en volledig in de pas met drummer CoCo Owens. Johnny Hickman trekt altijd wel de aandacht is het niet met zijn gitaar dan zijn het wel zijn opgehoogde schoentjes. Hickman is en blijft een geniaal gitarist en zanger. Zijn techniek is niet opzienbarend maar hij doet het met een gemak dat je bijna zou denken van “nou dat kan ik ook wel.” Ik zou het willen! Het publiek had het naar de zin. De toegift, van maar liefst zes nummer, met onder meer I See The Light is dan ook dik verdiend.

Foto’s PrickenPics

Jan Janssen Auteur