|
De afgelopen vier jaar verraste, de uit Austin, Texas afkomstige The Band Of Heathens, ons met maar liefst drie albums. De intelligente moderne mix van Rock, Blues, Gospel Soul, Funk en R&B, die wedijvert met historische bands als Little Feat, The Allman Brothers Band en The Band spreekt Nederlanders aan. The Band Of Heathens stond op zondag 16 mei, mede om die reden, voor de derde keer in de Nightclub van Podium Roepaen in Ottersum.
Full house en dit ondanks de enorm spannende eredivisie thriller tussen Ajax en FC Twente. Dit mag toch wel erg bijzonder genoemd worden, toch? Het singer-songwriter trio Ed Jurdi, Gordy Quist, Colin Brooks, drummer John Chipman en bassist Seth Whitney volgden de gebeurtenissen, voorafgaande het concert, op de voet via smartphones, iPads en Netbooks. Drummer Chipman daarover. “Gisteren speelden wij in een uitverkocht Paradiso. Daarna zijn we de stad in geweest. Trof daar een voetbalgekte aan die ik alleen maar van TV ken. Heerlijk de onbevangenheid van voetbalfans, het infecteert je gewoon.”
Zonder set list besteeg het vijftal podium Roepaen. Hoe ze het doen weet ik niet maar tijdens het ruim twee uur durende muziekspektakel piekte de band, telkens op het juiste moment, met lange versies van nummers die terug te vinden zijn op hun CD’s. Zoals een stel bouwvakker naar het hoogste punt van een huis toe werken, werkt de band zich, met soms drie sologitaren in aanslag, naar een hun hoogtepunt. De balans tussen wat lekker lang lekker is werd daarbij nimmer overschreden. Blindelings vind dit vijftal zich door voortdurend naar elkaar te kijken. Even improvisatie? Ja, een knik is al voldoende en hopla in plaats van rechts af gaan we links af. Heerlijk is dat!
Het zwaarte punt van deze innoverende muzikale tentoonstelling lag natuurlijk op hun onlangs verschenen CD “Top Hat Crown & The Clapmaster’s Son”. De soms vierstemmige zang, als drummer Chipman op adem gekomen is, luide bij tijd en wijle zowaar een nieuw eigentijds Buffalo Springfield tijdperk in. Communicatie met het publiek was er voortdurend en heel effectief.
De verdiende toegift werd breed uitgemeten. Wat doe je als grote bands als Manfred Mann, The Hollies een Bob Dylan liedje groot hebben gemaakt? Dan doe je het op zijn Band Of Heathens. Bij de zeer funky en catchy uitvoering van The Mighty Quinn (Quinn the Eskimo) gaan de beentjes van de grond en wiegen heupen. Klein minpuntje was het geluid. De eigen geluidsman creëerde soms een brei van geluid. Jurdi’s keyboardspel ging op die momenten daarbij volledig kopje onder.
Als criticaster let je natuurlijk ook op wat er om je heen gebeurd. Je ziet mensen intens genieten maar ook uitgeput raken. Gelukkig ligt de voldoening bij de eindstreep want er is een after party georganiseerd. De albums (LP’s) vliegen over de toonbank en worden geduldig, altijd met een glimlach en praatje, gesigneerd door Jurdi, Quist, Brooks, Chipman en Whitney. Dit laatste zegt niet alleen iets over de gemiddelde leeftijd van bezoekers maar ook iets over de behoefte aan kwaliteit en ambiance.
|
