Live Review
cr_kt-04

The Band Of Heathens

Podium Roepaen

Ottersum

Vrijdag 5 juni 2009

Verslag:

Foto’s:

Jan Janssen

Peter Pricken

Puik Live Optreden Van The Band Of Heathens

cr_vfh-08

Wordt The Band Of Heathens de live sensatie van 2009? Real Roots Cafe klanten hoeft men niet meer te overtuigen. Het gelijknamige studio debuutalbum van de band verkoos men al tot album van het jaar 2008. Zelf spotte ik de drie singer-songwriter Ed Jurdi, Gordy Quist en Colin Brooks al zo’n drie jaar geleden, toen nog onder de naam “The Good Time Supper Club”. Conclusie; The Band Of Heathens groeit met de dag.

De voormalig Wailin' Jenny protegé Cara Luft opent de avond. Haar show wordt van kiet af verrassend en geraffineerd gebracht. Deze persoonlijk weet te boeien. Luft kletst haar liedjes soepel aan elkaar terwijl ze haar gitaar compleet van een andere stemming voorziet. Knap hoor! Zo covert ze moeiteloos een Led Zeppelin liedje die inderdaad Jimmy Page of toch Bert Jansch behoorlijk te kijk zetten. “What the heck, why not, I’m going to steel from both of them”, laat Luft weten. Gitaartechnisch hoogbegaafde live performance van deze pittige en zeer talentvolle, uit Winnipeg, Manitoba, Canada afkomstige singer-songwriter.

Helemaal uit Bristol via de Dover-Calais Ferrie kwam The Band Of Heathens precies op tijd aan op podium Roepaen. Roepaen’s Night Club is uitverkocht. Zitten, tijdens de liveshow, comfortabel zit er dit keer niet in. Het gezelschap ziet er moegestreden uit en doen het rustig aan. Langzaam maar zeker gooit de rhythm sectie, bestaande uit drummer John Chipman en bassist Seth Whitney, steeds meer olie op het vuur. Dit zeer strak spelende duo zet in nummers die luister naar namen als ‘King of Colorado’ en ‘Hallelujah’ de zaak op scherp. Net als de show, na een klein uurtje dreigt, te ontvlammen sommeert Quist het publiek tot een slimme korte pauze.

Het is dan verrassend om te zien hoe de band, na deze korte intermezzo, de draad meteen weer oppikt. Naadloos en bijna beangstigend professioneel zet The Band Of Heathens zich in de etalage. Deze intelligente moderne mix van Blues, Soul, R&B en Americana, die sterk doet denken aan o.a. jaren zestig en zeventig iconen als Little Feat, Allman Brothers Band en The Band betast iedere pees in je lijf. Als Jurdi zingt is de stem van Rick Danko of een Lowell George nooit ver weg. Brooks stem toont verbijsterend veel gelijkenis met die van Chris Whitley. Gordi Quist stem ontkurkt de fles waarin de geest Woody Guthrie huist. Deze vocale flexibiliteit geeft ieder Band Of Heathens liedje een andere dimensie en groove mee. Het Roepaen torentje danst als de band zo nu en dan collectief lekker ouderwets aan het improviseren slaat. De gitaardriehoek tandem die Jurdi, Brooks en Quist etaleren zwaait van links naar rechts over het podium. Het hoofd van drummer John Chipman’s begint langzaam maar zeker te koken. “Ziezo, zo snoert je de muilen van dat die irritante, in midlife crisis verkerende, pubererende boeren aan de bar”, laat een bezoeker zich lachend ontvallen. Hij heeft gelijk!

The Band Of Heathens is een enorme live sensatie, die de komende jaren alleen nog maar kan groeien. Dat belooft wat hun tweede studioplaat is al klaar en zal medio oktober/november 2009 het daglicht zien. Het lijkt op het verhaal dat de Franse schrijver Alexandre Dumas ooit schreef over de drie musketiers. Jurdi, Brooks en Quist hebben een kreet, die iedereen bekend zal voorkomen “Één voor allen, allen voor één!”. Podium Roepaen kon met deze twee en half durende show van The Band Of Heathens geen betere seizoensafsluiter wensen.

cr_vfv-07
cr_vfv-08

93