|
In het voorprogramma staat De in Woodbury, Tennessee geboren en getogen Stephen Simmons. De keurig in het pak gehesen stralend uitziende singer-songwriter beschikt over een prachtig stemgeluid. Alex McCollough begeleid hem op pedal steel. Dat komt in sommige liedjes wel mooi tot zijn recht maar in alle liedjes, was voor mij, te veel van het goede. Niet alle liedjes spreken tot de verbeelding maar ondanks dat weet hij met zijn voordracht het publiek te bereiken.
Als Eilen Jewell, samen met Jerry Miller (gitaar), Johnny Sciascia (up-right bass) en Jason Beek (drums), het eerste liedje ten gehore brengen hoor ik naast me “moet je horen wat een stem, wauw”. De dame kwestie heeft gelijk, die lome nonchalante stem van Jewell staat van Kiet af. Jewell is een gezellige prater en laat weten dat het een “men vraagt en wij draaien” middag wordt. “We vinden het wel grappig dat wij jullie de kans geven om liedjes aan te vragen die toch al van plan waren te spelen”. Ja, grappig is die iet wat truttig geklede kleine schicht. Op haar onderlinkerarm zit een loei van een tatoeage. Dat verraad mijns inziens dat achter dit knappe smoeltje een beest van een artieste zit. Het past bij haar en heel eerlijk, haar uiterlijk en doen en laten roep zelfs herinneringen op van een ex.
Jewell heeft het naar de zin en hoopt dat niemand onwel wordt van de verwachte hitte die zal ontstaan gedurende haar optreden. Ze speelt om die reden dan ook twee sets van ruim drie kwartier. Na enkele nummer valt op dat drummer Jason Beek te nadrukkelijk aanwezig is. Hierdoor zijn Jewell’s teksten soms moeilijk te verstaan. “Het is het één na laatste live optreden in jullie land en mijn stem is niet meer zoals hij hoort, maar zolang ik whisky drink kan ik zingen”, drukt ze iedereen op het hart. Het viel niet op, zeker niet toen ze vlak daarna met een prachtige Billie Holiday cover de Roepaen Night Club helemaal inpakte. In de tweede set kon gitarist Jerry Miller de registers even opentrekken in Johnny Kidd’s ‘Shakin’All Over’. Het liedje ‘The Flood’ wordt op verzoek gespeeld. Haar teksten zijn dan ineens messcherp en hebben een duidelijke boodschap. Nee daar maak je, je in Amerika niet bepaald populair mee.
Podium Roepaen kon met het live optreden van The Band Of Heathens het vorige seizoen niet beter afsluiter. Met Eilen Jewell kon men niet beter het seizoen openen. Jewell “was in charge”, dolde grapje en grolde met het publiek maar gaf zichzelf geen moment blood. Kortom een Americana Diva in wording.
|
