Mathis Haug, Playing My Dues

De muziek op het debuutalbum Playing My Dues van Duitser Mathis Haug bevindt zich in de driehoek van ‘kosmische’ blues, folk en soul. De manier waarop hij deze genres heeft verkend en geïnterpreteerd in tien eigen composities, kan gerust eigenzinnig en zelfs origineel worden genoemd. Hier is een man aan het werk met pure liefde […]

Scotty Alan, Wreck And The Mess

Met Wreck And The Mess debuteert Scotty Alan als singer-songwriter, nadat hij jaren zonder noemenswaardig succes punk(abilly) had gemaakt. Zijn neef – onder de indruk van zijn switch naar de alt. folk/countrystijl – spoorde hem aan een album met dat nieuwe repertoire op te nemen. Gevolg was dat Alan, tot zijn eigen verbazing, zichzelf enige […]

Nels Andrews, Scrimshaw

Nadat de Amerikaanse singer-songwriter en gitarist Nels Andrews opzien baarde met het weergaloze debuut Sunday Shoes in 2004 en het al even uitstekende Off Track Betting van 2008, is het na vier jaar van geduldig wachten met Scrimshaw weer helemaal raak. Een prachtalbum dat door elke serieuze muziekliefhebber, met het grootst mogelijke enthousiasme zou moeten […]

Rich Hopkins & Luminarios, Buried Tressures

In Duitsland kan Rich Hopkins and Luminarios sinds jaar en dag rekenen op een grote schare fans. Zeker sinds hij vijftien jaar geleden onderdak vond bij het Duitse kwaliteitslabel Blue Rose, waarvoor hij sindsdien een imposant en voortreffelijk aantal albums maakte. In Nederland lijken slechts weinig liefhebbers om zijn woestijnrock te geven. Geen respectabele verkopen […]

Davie Lawson, Rags

Terwijl hij toch al twee platen voor het in Wageningen gehuisveste label Smoked Recordings op zijn naam heeft staan, frequent op Nederlandse podia te zien was en zelfs een tijdje in Amsterdam woonde, had ik nooit eerder gehoord van de Britse folkzanger Davie Lawson. Mogelijke verklaring voor diens anonimiteit is, dat ik al heel lang […]

%d bloggers liken dit: