The Brother Brothers, Some People I Know

Een van de leukste verrassingen van het muzikale jaar 2018 is de entree van het duo met de intrigerende naam The Brother Brothers. Het betreft een eeneiige tweeling, David en Adam Moss, die opgroeide in Peoria, Illinois, waar ze als kleuters samen meezongen met de LPs van hun vader van The Kingston Trio, The Everly Brothers en The Beach Boys. Er is geen betere leerschool om close harmony te leren. In Illinois haalden beiden een universitaire graad in de muziek om vervolgens ieder een eigen muzikale route te zoeken in o.m. steden als Chicago en Austin. De twins keerden terug nar Brooklyn en daar begonnen ze met het The Brother Brothers project. Geheel tot mijn genoegen moet ik zeggen. De debuut CD (er was een EP in 2017,dat wel) wordt gekenmerkt door heerlijk subtiele folksongs met adembenemend mooie samenzang. Met name Simon & Carfunkel zie ik als ijkpunt, luister bijvoorbeeld maar naar ‘Red & Gold’. Fijne arrangementen ook, de begeleiding is eenvoudig gehouden, met in de hoofdrollen Adam (Viool, Banjo, Synthesizer) en David (gitaren) met producer Robin MacMillan op percussie en bas en incidentele inbreng op keyboards en sax. maar knalt er soms verrassend uit, zoals in het. De songs zijn voor het grootste deel door de heren samen geschreven, er is een bijna klassiek klinkende cover van Peter Rowan’s ‘Angel Island’. Maar de hoogtepunten zijn toch vooral nummers als ‘Mary Ann’ (over een depressieve vrouw), ‘The Banjo Song’ (over een knaap die na een verbroken relatie stopt met het bespelen van zijn banjo) en ‘Sam Bridges’, geschreven door Buck Meek en handelend over een vagebond. Het  bluegrass achtige ‘In The Nighttime’ komt stevig door met viool en jodel zang.

Supergevoelig en adembenemend sympathiek, deze mooie folk-CD van een muzikale tweeling. Staat straks in mijn top-10 van 2018. (Compass Records)

Fred Schmale Auteur