Asleep At The Wheel, New Routes

Meer dan 100 muzikanten hebben in Asleep At The Wheel gespeeld, sinds Ray Benson en Lucky Oceans deze band in 1969 formeerden. De bedoeling bij de oprichting was om de Amerikaanse rootsmuziek te doen herleven. Na bijna 50 jaar doet de band dit nog steeds, zij het in steeds andere bezettingen. De groep met als leider Ray Benson staat vooral bekend om de Western Swing (de zogenaamde Jazz with a cowboyhead). Daarnaast zijn zij niet vies van blues, rockabilly, country, rock en folk.

In de nieuwe formatie van Asleep At The Wheel is een belangrijke rol weggelegd voor nieuwkomer fiddler/zangeres Katie Shore. Zij neemt in 6 liedjes de lead vocals voor haar rekening en droeg 3 songs aan, waarvan zij er een met Ray Benson schreef. Het nieuwe album New Routes opent met een heerlijk Western Swing-deuntje. Jack I’m Mellow schijnt een oude song te zijn uit de dertiger jaren, gezongen door zangeres Trixie Smith. Paolo Nutini’s Pencil Full Of Lead krijgt een rockabilly-behandeling met Ray Benson als zanger en Eddie Rivers als een Speedy West achtige steelspeler. Het eerste hoogtepunt vind ik Call It A Day Tonight. Katie Shore blijkt een geweldige jazz-zangeres te zijn, waar de gevoelige violen om heen dansen. De bewerking van Guy Clarks’ Dublin Blues mag er ook zijn. Heel aangenaam klinkt voorts het zwijmelende I Am Blue. Heel rauw en swampy is Pass The Bottle Around, waarbij de luisteraar zich in het broeierige cajunland waant. Het album sluit met een ode aan Willie Nelson. Willie Got There First is geschreven door Seth en Scott Avett (van The Avett Brothers). Zij doen mee met dit afsluitend eerbetoon evenals Mickey Raphael (smoelschijf) en Bobbie Nelson (piano).

Asleep At The Wheel heeft weer een heerlijk roots-album afgeleverd en van mij mogen zij nog wel even zo doorgaan.

Paul Jonker Auteur