The Dirty Truckers, Best Of

Het powerpoprock gitaarbandje The Dirty Truckers bestaat bijna 20 jaar, brachten vier albums uit en bleven al die tijd onder de radar. Hoogste tijd voor een Best of-album, moet het kwartet uit Boston gedacht hebben. Om het tij te keren misschien. De plaat bevat, naast een representatie van de vier releases, enkele van de plank afgestofte liedjes, een paar covers en wat nieuwe liedjes. De optelsom komt uit op 22 nummers die pakweg in een uurtje worden gespeeld. Helaas, want kwantitatief veel van dezelfde type songs, voor het merendeel in een powerpop, casu quo punkachtig jasje gestoken – wat op zichzelf mijn sympathie heeft, maar een uur naar – bij wijze van spreken – één liedje luisteren, blijkt echt een te grote opgave. De jakkerende, springerige gitaar erupties in combinatie met de rauwe en gekweld klinkende stem (soms als Rick de leeuw/ Tröckener Kecks) van frontman en gitarist/songschrijver Tom Baker dringen zich ernstig nerveus makend aan me op. Het barst namelijk van rafelige riffs, felle solo’s, breaks en hooks. Allemaal mooi en wel, maar een volgende keer wat meer diversiteit en een enkel rustpunt graag. Een liedje trouwens komt enigszins tegemoet aan mijn wensen. Het liedje heet Just Run Away. Die knoop ik in mijn oren. (Rum Bar Records)