Band Of Rascals, Tempest

Een EP in 2014 en ruim vier jaren later verschijnt – pas! – de opvolger met slechts zeven nummers. Veelschrijvers zijn de leden van Band Of Rascals bepaald niet. Met het debuut is veel getoerd en heeft de groep op veel podia indruk gemaakt. Natuurlijk zou er een volledige langspeler volgen, maar de groep beslist anders. Tempest heeft zeven nummers en er is dus opnieuw – slechts! – een EP.

Op de site van de groep uit Vancouver Island wordt de muziek als volgt omschreven: foot stompin’, hoot’n ‘n’ holler’n, hoe down, crazy driven, tasty blues born rock n roll. En daar is geen woord van gelogen. Band Of Rascals maakt opwindende rockmuziek, waarbij de basis stompende blues is. Op het podium is duidelijk dat de vier leden naar de kapper gaan om het haar te laten bijknippen. Op de pompende muziek beweegt veel haar.

Mogelijk is er even teleurstelling. Band Of Rascals komt verrassend genoeg opnieuw met een EP. Voor zeven nummers gebruikt de groep drieëntwintig minuten en negenendertig seconden. Tempest heeft dus ook nog eens korte nummers!

Bij het beluisteren van opener ‘Holler’ verdwijnen al die gedachten als sneeuw voor de zon. Binnen een minuut heeft de groep de luisteraar bij de kladden, wordt de fan naar de dansvloer met een moshpit gesleurd en pas daar los gelaten. Zuigende rock, scherpe vocalen en een ritmesectie die niet eens bouwt aan een fundament maar het in een paar gitaargrepen neerzet.

Binnen vier minuten parelt er transpiratie op de voorhoofden van de fans, is de moshpit bezweet. Vanuit de verte rollen beukende drums de dansvloer op. ‘Little Longer Now’ verlengt het verblijf voor het podium. De luisteraar moet mee! ‘Altitude’ opent met gitaarspel waarbij velen de luchtgitaar uit de hoes zullen willen halen.

In ‘Seas Coming Down’ is er de scherpe solo op de mondharmonica, waarna het kampvuur naast de dansvloer wordt ontstoken bij ‘Fell Into The Love Of You’. ‘Reaction’ is de rockende aanloop naar afsluiter ‘Control’. De band opent, het publiek wacht nog even, de spanning loopt op en dan is er de climax. De meute komt in beweging, danst eerst bijna voorzichtig om bij het refrein los te barsten in een gigantische pogo. Band Of Rascals neemt de luisteraars mee in een brandende, sleurende, verslavende maalstrook. Er is geen controle, er is alleen maar muziek.

Natuurlijk zou er deceptie kunnen zijn bij het zien van ‘slechts’ een EP als tweede release van Band Of Rascals. Na het beluisteren van Tempest is er ook de overtuiging dat er veel opwinding mogelijk is in 23.39 minuten. (Black Pike Records)

Jaks Schuit Auteur