Will Hoge, My American Dream

Het zijn indringende songteksten die Will Hoge uit Nashville, Tennessee voor zijn laatste album My American Dream schreef. Zo zeg, wat fulmineert hij tegen het sprookje van de Amerikaanse Droom, die slechts voor een handvol mensen is weggelegd, en vervolgens door hen uit alle macht in stand wordt gehouden. In acht nummers spuugt hij zijn gal op de maatschappelijke elite, woest als hij is over de toenemende tweedeling in die zogenaamde vrije samenleving van de onbegrensde mogelijkheden. Zij, de egoïsten, corrupten, farizeeërs en hypocrieten die zich laf verschuilen achter hun ommuurde optrekje, intussen de neus ophalend voor de sociale misstanden daarbuiten (Gilded Walls). Zij, die bewust kinderen dom en klein houden, ter voorkoming van een rooskleuriger toekomstperspectief (Stupid kids). Ook Will Hoge zelf worstelt met de waarden die de Amerikaanse vlag symboliseert – vrijheid en gelijke rechten, die tot zijn grote frustratie voor de meeste mensen verstoken blijft, maar desondanks loyaal blijft aan de Stars and Stripes (Still a Southern man). En dan de opgevoerde circusdirecteur Barnum – een Trump-personage? – die smekend wordt verzocht te vertrekken, vanwege zijn leugens, clownerie en trots (Oh Mr. Barnum). De valse bespiegelingen van denkers en prekers, naar aanleiding van geregeld voorkomende shootings (Thoughts & Prayers). Of zodra de Amerikaanse Droom de betekenis heeft van ‘niets meer te verliezen hebben’; ‘vrij’ van alles, maar bedelend aan de kant met een kartonnenbord, met daarop ‘Jesus Loves You’. En een brug als onderkomen (My American Dream). Mexicanen, die illegaal de grens met Texas oversteken, er willen werken voor wat grijpstuivers voor een beter leven thuis, en dan ongenadig worden opgepakt en uitgezet (The illegal line). Een zwanger tienermeisje met een Reagan sucks -sticker op de auto, door haar vader gedwongen tot abortus, maar dat zich later bekeert tot Republikein én de Bijbel en vervolgens haar zoon het huis uitgooit, omdat die homoseksueel is (Nikki’s a Republican now).

Het zijn prachtige, uit het hart gegrepen, sociaal-politiek geladen statements. Ondergebracht in pakkende no nonsens roots rockers, waarin felle elektrische gitaren, subtiel kronkelend orgelgeluid en straffe ritmesectie de boventoon voeren. Alleen Thoughts & Prayers krijgt een geheel akoestische uitvoering, met uitsluitend Will Hoge op gitaar en zang. Daarin grijpt zijn rauwe, emotionele stemgeluid je nog eens steviger bij de keel. Will Hoge imponeert. (Thirty Tigers)

De Amerikaanse congresverkiezingen worden vandaag gehouden. We liggen wat voor in de tijdzone. Will Hoge stelt zich zeer kwetsbaar op en heeft nog even een boodschap voor het Amerikaanse volk.