Ruston Kelly, Dying Star

De titel van Ruston Kelly’s nieuwe CD is er een om in te koppen. Kelly heeft de afgelopen jaren het een en ander moeten doorstaan. Een jaar of drie geleden ontsnapte hij aan de dood door een overdosis. Kelly daarover “Ik zou deze plaat niet hebben kunnen maken zonder eerst af te kikken. Ik herontdekte de soberheid van het leven en niet wat dit voor andere betekend”. Dit is precies wat je terug hoort in zijn muziek en teksten die nu hebben plaatsgenomen op zijn nieuwe CD Dying Star.

Ruston Kelly’s trefzekere folk pop, met hier en daar een verdwaalde mondharmonica, banjo en pedal steel twang, bevat maar liefst veertien tracks. Seks drugs drank en rock ‘n’ roll en alles wat daar het volgt van is, zoals teleurstelling, wantrouwen en liefdesverdriet tekenen zijn zelfbeeld op deze plaat. Ik houd het bij de meest in het oog springende liedjes.

Mockingbird “Keep singing them sad, sad songs, I’m dying when the morning comes.” Wat is dan meerwaarde het CD boekje inside? Eerlijk gezegd? Die is van onschatbare waarde. “Ze geeft je wat anderen hebben achter gelaten. Je bent leeg voordat ze arriveert terwijl je weet dat je niets zult voelen. Je bent beschadigt en zelfdestructie ligt op de loer. Je zelfredzaamheid schiet tekort.” Ga er maar aan staan Kelly haalt het diepste uit zichzelf. Prachtig!

Nummers als Faceplant en Blackout laten, wat dat betreft, ook niets aan de verbeelding over. Hoe raar het ook mag klinken, ondanks de thematische zwaartekracht van deze liedjes, geen moment van verveling ondervonden. Songs als Mercury en Anchors sluiten tekstueel naadloos op elkaar aan. En de inlay loods mij door de boodschap van Mercury “leef niet met een ander als je niet weet hoe je met jezelf om moet gaan” Anchors, dan… je ontsnapt er niet aan, spring in het diepe om het uit te vinden.” Heerlijk dit! Even later in Just For The Record. Prachtige backing vocals met Kelly’s steun en toeverlaat Kacey Musgraves. Wat een poëtische zelfreflectie!

Het doet mij allemaal ergens aan denken. Is dit een “sort off” rode draad in de TV serie Nashville, waarin Rayna Jaymes probeert Deacon Claybourne op het rechte pad te houden. De toekomst zal het ons leren. Dying Star is alvast een AmaZinG Ten 2018 kandidaat. De kippenvel momenten en zeggingskracht van Ruston Kelly vertellingen werken hypnotiserend. Dying Star voelt als een droom waaruit je niet wil ontwaken. (Rounder)

Jan Janssen Auteur