I See Hawks In L.A. – Live And Never Learn

Enkele leden van I See Hawks In L.A. kampten de afgelopen jaren met flinke tegenslag. Zanger Rob Waller en gitarist Paul Lacques verloren ouders en bassist Paul Marshall moest door bosbranden een paar keer zijn huis in de heuvels van Californië ontvluchten.

Het is om die redenen dat de band vijf jaar de tijd heeft genomen voor het opnemen van het album onder de ironische naam Live And Never Learned. Wat mij betreft hun beste werkstuk, na Californië Country uit 2006. Het eindresultaat is een geslaagde mix van alt. country, folk, rock en singer-songwriter liedjes – met daartussen een paar leuke verassingen. De mooiste vind ik de gesproken/gezongen interactie tussen drummer Victoria Jacobs en de overige bandleden in My Parka Saved Me en de door Jacobs geschreven en heerlijk loom gezongen ballade Spinning. Grappig ook is de plotselinge wending in het nostalgische Stoned With Melissa, dat begint met countryrock en eindigt in psychedelische muziek. En zoals in het geval van The Last Man In Tujunga, waar heel even een fragment opduikt van Satisfaction van de Rolling Stones, terwijl dat liedje toch gaat over die bosbranden in je achtertuin. Maar zoals bekend gaan ernst en humor bij ISHILA hand in hand. Verder is het genieten van de milde countryrocker Ballad For The Trees en de dromerige ballade Planet Earth, waarmee ze hun zorgen over het milieu en klimaat uiten (it’s so easy) – een vaak terugkerend statement van de band. Lekker swingende rock ‘n’ rollende boogie in The King Of Rosemead Boogie gaat vooraf aan het al gememoreerde Spinning, waarna twee heerlijk gedragen back porch-ballades dit sfeerrijke, humorvolle en bij momenten spannende album afsluiten. Ten slotte, de bariton van Waller en de zangharmonieën met Lacques en Marshall zijn ook na vijf jaar nog altijd heel fraai. (Blue Rose Records)