Ben Bostick, Hellfire

Blijf er maar eens bij stilzitten. De stijfste hark begint nog aan een krukkig dansje voor Hellfire, het derde album van songwriter en zanger Ben Bostick uit Los Angelos. Nou ja, bij wijze van spreken dan. In elk geval is het een swingplaat pur sang. De mengeling van country, rockabilly, blues, boogie, rock, rock ‘n’ roll en soul houdt de schwung van meet af aan er goed in. Muziek die teruggaat naar de begintijd van Elvis en herinnert aan jaren tachtig groepen als The Beat Farmers die toen populair waren. Als vanzelf tiptappen je voeten, zwabberen je benen, wiegen je heupen en is ‘n schurend slijpertje à deux onvermijdelijk. Veel vaart hebben de meeste van de elf moddervet en live klinkende songs, die toch ‘gewoon’ in de studio zijn opgenomen. De invulling biedt puntig en lyrisch elektrische gitaarspel, Jerry Lee Lewis-pianoriedels, gorgelend orgelgeluid en straffe  bas- en drumritmes. Daarbovenuit klinkt het fel knauwende, machtige stemgeluid van Ben Bostick, die ziel en zaligheid legt in de veelal opzwepende songs. Vuurspuwend door gebroken liefdes en getergd door duivelse krachten. Niet niks allemaal.(eigen beheer)