Sugar Brown, It’s A Blues World

‘It’s a blues world and Sugar Brown is living in it.’ Het is de prachtige openingszin van het schrijven bij de derde langspeler van Sugar Brown. Dertien nummers op deze release. Voor het album te recenseren een citaat van de Amerikaanse muzikant.

Each song is a blues world. They go from country to urban, from the 30’s to 70’s, but they are little worlds within the blues. (-) recorded at Toronto studio Marquee Sound with engineer Braden Sauder. Situated in an old movie theatre, the studio focuses on analog recording.

Het citaat schildert een scene van muzikanten in een studio, die aanvoelt als een huiskamer. In de hoek staat een oude buizenradio en de klank van de muziek is zuiver en warm. Zo is It’s A Blues World opgenomen. Terug naar de vorige eeuw en in de huiskamer nieuwe muziek in elkaar timmeren, dier nog jaren mee kan. De sound van Brown is warm, rijk en intiem. Er is geen betere plek om op te nemen dan deze warme huiskamer.

De ouders van Sugar Brown immigreerden in de jaren zestig vanuit Japan en Korea naar Amerika. Als Ken Kawashira werd Sugar Brown geboren. Hij werd opgevoed in Bowling Green, Ohio en ging jaren later studeren in Chicago. In deze stad leerde Kawashima de blues. Hij werkte intensief met lokale helden als Taildragger, Willie ‘Big Eyes’ Smith en Johnny Burgin. Na het afronden van de studie geschiedenis vertrok hij naar Toronto. Brown ging les geven aan de universiteit, maar de muziek riep. Debuut Sugar Brown’s Sad Day verscheen in 2014. Opvolger Poor Lazarus was er een jaar later. Voor It’s A Blues World was er het lesgeven aan de universiteit van Toronto. En toen vroeg de blues om aandacht.

Opener ‘Hummingbird’ heeft vette blazers in het intro. De wat lome stem van Sugar Brown moet even op gang komen, loopt wat achter de muziek aan, maar sluit zich tijdens het eerste refrein aan. De solo is daarna wat onwennig, de vingers moeten de plek op de snaren zoeken en worden wat onzeker geplaatst. Ook nu is er snel verbetering hoorbaar en vallen alle elementen op de juiste plek. ‘Hummingbird’ is een uitstekende aanloop naar meer.

De korte solo in het intro van ‘Love Me Twice’ kietelt de nekharen van de luisteraar. De schouders kunnen worden los gegooid. De solo in de bluesstamper is vet en vuig. In ‘Lousy Dimes’ verhuist de groep muzikanten van de huiskamer naar de club. De rook van een filtersigaret kringelt omhoog en de muziek is relaxed. Het is zo’n nummer waarbij het publiek tijdens de eerste noten praat en dan gegrepen wordt door de track,. De solo op de viool van Minnie Heart tilt ‘Lousy Dime’ naar grote hoogte. Wat laatste details. In ‘Tide Blues’ blaast Sugar Brown een heerlijke partij mondharmonica en ‘Those Things’ opent met een verslavend swingend loopje op de gitaar. Zo vult Sugar Brown elke song met opvallende details.

It’s A Blues World is geen langspeler die is blijven steken in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Sugar Brown koppelt de herinneringen van blues van lang geleden aan de actuele muzikale wensen van de aanwezigen in de huiskamer anno 2018. It’s A Blues World wordt gedraaid in de huiskamer. Zoek een plek en luister mee. (Independent)

Jaks Schuit Auteur