Adam Wright, Dust

Adam Wright is het type liedjesschrijver waar Nashville van uitpuilt. Hij schreef duizenden liedjes voor Nashville sterren die de tekstdichterlijke meerwaarde graag overlaten aan anderen. Onder hen bevonden zich o.a. Brent Cobb, Alan Jackson, Garth Brooks en Lee Ann Womack. Wil je weten hoe dat gearomatiseerd ongeveer in zijn werk gaat, bekijk dan eens de FOX serie Nashville. Wright schreef in 2014 en 2017 de titeltrack van Lee Ann Womack’s comeback album The Way I’m Livin’ en The Lonely, The Lonesome And The Gone. Sindsdien is Womack dan ook Wright’s grootste fan.

Dust is volgens mijn informatie dan ook Adam Wright’s eerste solo album. De plaat telt elf tracks. Oude Nashville verhalen en anekdotes worden opgepoetst en verrassend fris gemusiceerd. Een paar opvallende tracks. Dark Life, ja ja dit walsende liedje vraagt om je aandacht. De titeltrack is een juweel. Mooie Hammond, piano, donker gestemde gitaren, stroperige percussiespel en Adam Wright’s haar zuivere stem, maken het een hit. Dan The Banker, een kroeggesprek met deze songwriter levert een prachtig verhaal op. De kredietcrisis op de financiële markten die in de zomer van 2007 in Amerika ontstond, in het najaar van 2008 het hoogtepunt bereikte en pas in de loop van 2011 afliep, is onderwerp van gesprek. “De ene dag sta je boven aan de ladder de andere dag moet je de parelsnoer van je grootmoeders verkopen” Prachtig! Het monotone Billy, Get Your Bike, geschreven in slechts een enkele muziekakkoord, over een jonge knaap die revanche zoekt over zijn gestolen bezit. From My Bough werpt een blik op zijn donkere jeugdervaringen. Mooi harmony vocals met … wie anders dan Lee Ann Womack.

Dust is een prachtig debuutalbum dat om aandacht schreeuwt. Extreem interessante luistermuziek met diepgang waar je even bij stil kan blijven staan en waar je het nodige van kan opsteken. Hopelijk steekt Adam Wright ooit nog eens de grote plas over. Met zoveel inhoud kan je haast niet onopgemerkt blijven. (Carnival Recording Company)

Jan Janssen Auteur