Gerry Spehar, Anger Management

Gerry Spehar  (Colorado) is al sinds de jaren 60 van de vorige eeuw actief in de (folk)muziek. Geboren in een familie van pioniers (mijnwerkers, boeren) schrijft hij vanaf zijn 13e al songs. In 1968 studeerde hij in Frankrijk en moest hij zijn studie afbreken door de studentenrevolutie in Parijs. Een aantal jaren speelde hij in Frankrijk zijn muziek daar waar mogelijk en leefde hij van fooien. Na terugkeer naar zijn college en het oppikken van de draad met zijn jeugdliefde Susan begon hij serieus aan zijn muziekcarrière te werken en vormde hij een duo met zijn broer. Daarna stichtte hij een gezin en ging werken in L.A., maar bleef regelmatig demo’s opnemen met de grote jongens in Nashville. Pas zo’n 30 jaar later, de twee dochters volwassen en uit huis, kwamen er CD’s. Eerst het goed ontvangen ‘I Hold Gravity’ in 2017 en nu de puike opvolger, ‘Anger Management’. Het nieuwe album is in feite een hedendaags protestalbum, geïnspireerd door Woody Guthrie maar dan met stevige gitaren en blazers. Hij pakt uit met o.m. een paar pittige sneren naar Donald Trump, ‘Thank You, Donald’ en ‘Bitch Heaven’ (‘That’s right, Pete sent Old Trump to Bitch Heaven where he belongs’). In de begeleiding horen we o.m. de mensen van ‘I see hawks in L.A.’ met een hoofdrol voor Paul Lacques (elektrische gitaar en lap steel, tevens co-producer naast Spehar).

Heerlijk, zo’n protest-album. Maar dan in een heel modern jasje. De arrangementen van Spehar en Lacques met aanvulling van blazer Tommy Jordan. (Independent)

Fred Schmale Auteur