Buddy Guy, The Blues Is Alive And Well

 

Buddy Guy je komt er niet omheen als hij weer eens een nieuwe studioplaat uitbrengt. Zijn nieuwste heet, The Blues Is Alive And Well. Op dit deze plaat hoor je gastoptredens van o.a. Mick Jagger, Keith Richards, Jeff Beck en James Bay. Deze plaat is de opvolger van het in 2015 bejubelde Born To Play Guitar. De inmiddels eenentachtigjarige blues legende liet de productie, van dit maar liefst vijftien track tellende album, over aan Tom Hambridge.

In A Few Good Years evalueert Guy zijn leven en realiseert “that I was lucky and that I saw some pretty cool places”. In het vet met blues doorspekte Cognac horen we Keith Richards en Jeff Beck. Het zijn Guy’s vragen die messcherp muzikaal worden beantwoord door beide participanten. Hoe ander klinkt The Blues Is Alive And Well. Heerlijke melodielijn met het nodige koperwerk. Natuurlijk mag Guy’s gepatenteerde gitaarsolo daaraan niet aan ontbreken. Verreweg de meest interessante confrontatie is die van Guy en rising star James Bay, in Blue No More. Guy en Bay gaan gelijk op in een heerlijk stroperige bluesballad. Even later is het hetzelfde laken en pak. Dit keer horen we Guy en Mick Jagger in You Did The Crime. Tegen beter weten in situeren ze zich in een slachtofferrol. Gas wordt er gegeven in Nine Below Zero. Een trefzekere rhythm sectie leg de fundering voor een on the road movie.

The Blues Is Alive And Well laat, met zijn meer dan één uur durende speeltijd, horen dat oude blues patronen zich wel degelijk lenen om mee te experimenteren. Deze visie zou weleens voor vernieuwende stromingen kunnen zorgen. Welke avant-garde muziekkant zou daarvoor niet willen tekenen?

Jan Janssen Auteur