The Equatorial Group, Apricity

Sounding like Crazy Horse colliding with Fleetwood Mac on a dusty road.” Geen kleine namen in een recensie van een Engelse criticaster na het verschijnen van Apricity. Na beluistering van het tweede album van The Equatorial Group is het niet moeilijk om twee conclusies te trekken: Apricity kan niet in de schaduw staan van producties van Crazy Horse en Fleetwood Mac. Verder klinkt de release bij momenten hartverwarmend, maar mist pure kwaliteit.

Apricity betekent zoveel als de warmte die de zon geeft in de winter. De release staat vol folkrock met hier en daar een flinke scheut country. Helen Weeks (gitaar) neemt de vocalen voor haar rekening. Dave Davies (gitaar) neemt in een paar nummers de vocale honneurs waar. Verder spelen Twe Fox (toetsen), Andy Tourle (bas) en Mike Tourle (trommels) in de groep.

In 2017 verschijnt het titelloze debuut. De groep speelt veel in de omgeving van East Sussex, Engeland en doet ervaring op in grotere zalen in omringende steden. De nummers voelen als passende jasjes, de harmonieën gaan alleen maar mooier klinken. Ondertussen schrijft de groep aan nummers voor een tweede langspeler.

The Equatorial Group vraagt Dave Lynch achter de knoppen. Deze producer heeft o.a. gewerkt met The Magic Numbers en Duke Special. Lynch heeft een breed scala aan muziekstijlen in de vingers. Met tien nummers en ruim zevenenveertig minuten muziek komt de groep met de release Apricity. Dit tweede album van groep ademt kwaliteit, maar valt na diverse keren beluisteren toch wat tegen.

Would you take me out tonight?
Take me into town?
Would you take me out drinking?
Take me where the light shines.

Openingsnummer ‘Light Shines’ heeft bovenstaande eenvoudige zinnen. Het is de tekst bij een tweemaal langzaam gespeeld refrein. Daarna eindigt de groep met een lang outro, klinkt er een solootje op de slaggitaar en zit het eerste nummer er op. ‘Juggernauts’ verhaalt over vergane liefde, heeft een versnelling op de instrumenten maar blijft vocaal slepen. Voor de derde track ‘Surrogate Funeral’ neemt Dave Davies de microfoon. De stem van de gitarist is vlak en verraadt weinig emotie of enthousiasme. In het zesde nummer ‘Farewell My Lovely’ een eerste hoogtepunt. De gitaarsolo sleept heerlijk en lekker lang. Volgende track ‘Electric Night’ duurt zes minuten en tweeënveertig seconden en dat is een minuut of twee te lang. ‘Motorbikes’ eindigt met een ellenlange gitaarsolo en komt zo tot vijf minuten en zesenveertig seconden.

Apricity is geen vervelende plaat, zeker niet. Voor de luisteraar klinkt deze tweede van de Engelse wat on geproduceerd. Alsof er nog wat stoffige minuten folkrock moeten worden weggepoetst. Producer Dave Lynch krijgt een dikke onvoldoende voor zijn werk aan deze tweede langspeler van een alleszins leuke groep uit het zuiden van Engeland. De fans zullen deze release snel in de kast zetten en wachten op die veel betere derde langspeler van The Equatorial Group. (Independent)

Jaks Schuit Auteur