Ultan Conlon, Last Days of the Night Owl

Ultan Conlon is een 38-jarige singer-songwriter uit Loughrea, Ierland. Na een kort avontuur met de band ‘Ultan John’ vanaf 2003 komt hij in 2009 met zijn eerste solowerkstuk, ‘Bless Your Heart’. Zijn invloeden komen van Elvis, Roy Orbison en bergen country-muziek. Op zijn – voor zover ik kon nagaan – vierde CD brengt hij subtiele muziek, een mengsel van soft pop, folk en country. Met name de arrangementen voor een veelheid aan instrumenten zijn prachtig. Behalve gitaren, viool, drums en percussie horen we meer violen, viola, cello, trompet, trombone en saxen. Twee multi-instrumentalisten spelen een belangrijke rol: Dave Curtis (gitaren, piano, toetsen, vocals) en Jon O’Connell (bas, gitaar, lap steel gitaar, mandola en vocals, tevens producer – samen met Ultan). De basisopnamen zijn gemaakt in Galway in Ierland, de pedal steel van Russ Pahl werd in Nashville op de band gezet en de mooie arrangementen voor strings en blazers komen dan weer uit de UK (Sheffield). Ondanks deze overigens tegenwoordig vrij algemene diversiteit is er een mooi consistent geheel ontstaan. Heerlijke muziek, bijvoorbeeld om bij weg te dromen, zoals bij ‘Sorrow Ease’ met de pedal steel en ‘Ojai’ met trompet en strings. Uit dit laatste nummer het refrein om voeling te krijgen met de teksten van Ultan: ‘ The further we go, the less we come together. Logic would tell me nothing lasts forever. So let’s not measure the end to the start, on it goes, from worlds apart’. Ik hoop dat er geen foutjes zitten in dit stukje tekst, het met kleine letters met de hand geschreven mooi gekleurde tekstboekje is een echte uitdaging.

‘Last Days of the Night Owl’ is een mooie, subtiele, prettig in het gehoor liggende CD van een prima singer-songwriter met een soepele stem. (Darksideout Records)

Fred Schmale Auteur