Nora Jane Struthers, Champion

Nara Jane  is geboren in Virginia, was folk-rockish bezig in haar tienerjaren, koos aanvankelijk voor het onderwijs (docente Engels), maar ging in 2008 door in de muziek. In dat jaar zingt ze met haar vader, een bluegrass-musicus, een duo-CD vol. In 2010 komt haar solo-debuut uit, met hulp van o.m. Tim O’Brien en Stuart Duncan. Vanaf 2012 treedt ze op met haar eigen band “The Party Line’.  In 2013 verschijnt Nora Jane’s tweede solo-CD ‘Carnival’, met deze band. Daarover berichtte ik destijds: ‘De muziek op de CD heeft zijn roots in de bluegrass, maar de drums zorgen voor een wat moderner folkrock tintje’. De opvolger, ‘Wake’ in 2015 is mij ontgaan, maar met de nieuweling, ‘Champion’  is dat dus niet het geval. De muziek op de nieuwe CD is duidelijk verder opgeschoven naar rock, met name het nummer ‘Robot’ is heel stevig geworden, een beetje te stevig naar mijn smaak. Maar op de CD van ruim 53 minuten is voldoende aandacht voor de country-(rock) kant van Norra Jane, waarbij Joe Overton (hij schreef twee van de 14 eigen songs van Nora Jane mee) zick kan uitleven op banjo, fiddle, pedal steel en vocals. De overige leden van de band brengen bas, drums, gitaren en mondharmonica in. In het prachtige akoestische ‘Show me’ horen we klasbak en producer Neilson Hubbard op akoestische gitaar.

Wat steviger dan de door mij beschreven voorganger van 5 jaar terug, maar de muzikaliteit druipt er vanaf. En de teksten zijn prima. Een vakvrouw met potentie, deze Nora Jane Struthers. (Blue Rose Records).

Fred Schmale Auteur