Paal Flaata, Stephen Ackles & Vidar Busk, The Gospel Album, A Thing Called Love

Religie en muziek lopen al eeuwen hand in hand. Namen noemen van artiesten die het geloof met de kunst combineren zou een opsomming van vele pagina’s opleveren. Paal Flaata speelde ooit in Midnight Choir, een invloedrijke rockband uit Noorwegen. Vidar Busk is bekend als Noors gitarist en speelt vooral vuige blues en soul. Pianist en zanger Stephen Ackles laat zich vooral inspireren door Jerry Lee Lewis en Elvis Presley. Hij maakt al vanaf 1988 langspelers. Genoeg ingrediënten voor een smakelijke mix van muziek en religie, gemaakt in een dampende en zweterige kerk door muzikanten en bezoekers die zich verliezen stampende gospel. Toch?!?! Na beluistering is er maar een conclusie mogelijk: The Gospel Album – A Thing Called Love is vooral een vreemde plaat geworden.

Het trio heeft een aantal mierzoete nummers opgenomen. Of songs gezocht die zo bekend zijn dat ze na een of twee keer luisteren geen geheimen meer bevatten. Flaata, Ackles en Busk zoeken in geen enkele track het avontuur. In ‘A Thing Called Love’, een compositie van Jerry Reed, doet zelfs een kinderkoor mee. Dit koor vertedert niet, klinkt eerder wat truttig en veel te netjes voor een stampend repetitiekot of een zweterige kerk met luidkeels gezang.

Met ‘Where Did They Go,Lord’ doet Ackles een poging de temperatuur in de kerk toch omhoog te brengen. En het moet gezegd worden, hij slaagt voor een groot deel. Een nummer verder neemt Paal Flaata de vocalen voor zijn rekening. ‘In My Father’s House’ is echter alleen maar zoet en onbegrijpelijk suikerachtig wee. Het is moeilijk om te geloven dat een oude rocker als Busk, een veteraan als Ackles en een invloedrijk muzikant als Flaata deze nummers zonder grote, spottende grijns hebben opgenomen.

De foto’s in het bijgeleverde boekje zijn in een kerk geschoten. Het is lastig om er achter te komen of de drie vijftigers echt in deze release geloven. In ‘Milky White Way’ speelt Vidar Busk zo’n vette solo dat de luisteraar even denkt dat het toch nog goed komt. Geloof staat genot in de weg, zo leert de geschiedenis. Het volgende nummer ‘Without Him’ slaat alle vertrouwen in een goede afloop uit handen van de luisteraar. Zelfs het orgel in het intro wil niet swingen. Volgen nog nummers als ‘An Evening Prayer’ en ‘You’ll Never Walk Alone’. The Gospel Album – A Thing Called Love’ is een weinig geslaagde mix van religie en muziek. De drie Noren leunen te veel op het geloof en hebben bij de keuze van de nummers op veilig gespeeld. (Grappa)

Jaks Schuit Auteur