Beth Hart, Live In New York: Front And Center

De live-cd’s met Joe Bonamassa niet meegerekend is “Live In New York: Front and Center” het eerste livealbum van Beth Hart na “Live At The Paradiso” uit 2005. In dertien jaar tijd kan veel veranderen. Zo ook met Beth Hart. Zij is niet meer de wildebras van toen, ze heeft wat demonen achter zich kunnen laten en heeft zich als artieste kunnen vestigen. “Front and Center” wordt zowel op cd als dvd uitgebracht. Voor de bespreking hier beperk ik mij tot de cd.

De opnamen zijn gemaakt op 7 maart 2017 in de Iridium Jazz Club in New York. Op het album treffen we dertien nummers aan, waarvan ongeveer de helft komt van haar twee recente cd’s “Better Than Home” (2015) en “Fire On The Floor” (2016). Het album begint met wat aan de lichte kant met “Let’s Get Together”. Gelukkig weet zij al met het tweede nummer, het aan haar moeder opgedragen “Baddest Blues” de juiste emotionele snaar te raken. En deze emotie houdt zij vast, zoals alleen Beth Hart dat kan. Zowel in gevoelige ballads als “St. Teresa” als in rauwe rocknummers als “Deliocious Surprise”, dat ook na twintig jaar de tand destijds nog steeds doorstaat, en “Fat Man”. Indrukwekkend zijn “As Long As I Have A Song”, waarin zij zichzelf op piano begeleid, en “Can’t Let Go” met Sonny Landreth op slidegitaar. Een uitstekend livealbum van een absolute ras artieste. (Provogue Records / Mascot Label Group)

Eric Campfens Auteur