Lucky Bones, Matchstick Men

Na twee succesvolle albums bracht de Ier Eamonn O’Connor in 2015 de EP Blessed uit. De singer-songwriter was vanuit Ierland naar Amerika vertrokken, stelde een band samen en bracht de EP uit in eigen beheer. De groep kreeg de naam Lucky Bones.

O’Connor debuteert in 2011 met de langspeler Together We Are All Alone, twee jaren later verschijnt Someone’s Son. Hij maakt traditionele Ierse muziek waarin plek is voor viool en trekharmonica. Na zijn vertrek naar Amerika ruimt hij meer plek in voor Americana en hier en daar een veeg rockmuziek. In alle gevallen  musiceert Lucky Bones ingetogen en zijn de teksten aansprekend. O’Connor mag al schrijvend graag nadenken over de zin van het leven.

In vierendertig minuten en vierendertig seconden worden acht nummers gemusiceerd. Opener ‘Matchstick Men’ komt van ver aanrollen. Onmiddellijk is duidelijk dat de groep  het mengsel van Amerikaanse rock en Ierse traditionele muziek stevig is blijven omarmen. ‘The Things (That We Take In) heeft een opening die bij Lucky Bones past.

Lily’s  been watching the grass grow.
For near seven days now.

Het zo’n typische zin, goed voor een glimlach en toch veelzeggend. Matchstick Men staat bol van dit soort frasen. Onderweg wordt er veel en graag gemijmerd over het thuisfront. “I’ll be on the next plane home to you,” duidelijker kan een muzikant zijn heimwee niet verwoorden. Matchstick Men is een wat kort album en telt slechts acht liedjes.

Voor de luisteraar is het een prettige reis. Eamonn O‘Connor zal zijn liedjes uitgebreid toeren en tijdens zijn reizen zal hij nieuwe nummers schrijven over de plekken waar hij speelt en de mensen die hij mist. (Lucky Bones Promotions)

Jaks Schuit Auteur