Jackie Venson, Transcends

Jackie Venson, geboren en getogen in Austin, Texas, jongste zus van acht broers en zusters en dochter van vader Andrew Venson, een bekende musicus in Austin in de jaren tachtig. Zij studeerde klassiek piano aan het bekende Berklee College of Music in Boston van 2008 tot 2011 en haalde haar bachelor in compositie en studio productie. In het laatste jaar op Berklee verruilde zij de piano voor gitaar. (“Het voelde niet goed om mijn leven te wijden aan het spelen van muziek van oude dode mannen”). De muziekopleiding op Berklee vond zij gedegen maar niet inspirerend. “Het was vooral heel hard werken met elke dag oefenen en veel huiswerk. Veel tijd voor vrije expressie was er niet en de medeleerlingen waren vooral met zichzelf bezig. Maar ja, elk studiejaar kost $60.000 dus dan werk je wel, of je wilt of niet. Daarom heb ik de opleiding van vier jaar ook in drie jaar afgerond.”

Direct nadat zij was afgestudeerd bracht zij twee EP’s uit, ‘Rollin’ On’ en ‘The Unreleased’. In 2014 kwam haar debuutalbum uit, genaamd ‘The Light in Me’ en in 2016 ‘Live at Strange Brew’. Vorig jaar verscheen de hier besproken EP ‘Transcends’. Alle songs zijn van haar hand.

Kort geleden had ik een lang en leuk Skype-gesprek met haar vanuit New York waar zij een maand verblijft als voorbereiding op haar aanstaande Europese tournee. Een van haar grote voorbeelden wat betreft songwriting is Stevie Wonder omdat hij volgens haar zo vrij is in zijn expressie en volkomen zijn eigen weg volgt. Om dezelfde reden, maar dan op het gebied van zang, is zij sterk beïnvloed door Amy Winehouse en Whitney Houston. Buddy Guy is haar grote voorbeeld qua gitaarspel.

Maar haar echte grote steun en inspirator is toch haar vader, Andrew Venson. Hij liet haar al vroeg meespelen in zijn eigen band om haar ervaring te laten opdoen en adviseerde haar om gewoon door te ploeteren als het een keer tegen zat. “Tijd, zei hij, is onze vriend, niet onze vijand. Uiteindelijk lossen de meeste problemen zich wel op.”

Haar nieuwste EP is ontstaan uit de idee om een album te maken met louter titels van één woord maar met een gemeenschappelijk thema als liefde, acceptatie en het overstijgen van de somberheid die wij tegenwoordig ervaren. Toen zij de (twaalf) songs schreef wilde zij het negatieve beeld van de toestand in de wereld verwoorden en, zo benadrukte zij in het gesprek, “dat was voordat de situatie erger werd toen Trump in het Witte Huis kwam!” 

Voor deze EP heeft ze vijf nummers geselecteerd, de rest zal verschijnen op haar full-album dat maart 2019 uitkomt. Uit de manier van songs schrijven blijkt dat zij een musicus van deze tijd is: zij gebruikt een loop-pedaal en begint met een thema en een akkoordenreeks. Vervolgens gaat zij over deze basis heen soleren waardoor er verschillende melodielijnen ontstaan. De tekst is afhankelijk van de stemming van de compositie. Op mijn vraag welk onderdeel voor haar leidend is, antwoordde zij: “beiden horen bij elkaar en zijn mij dierbaar, maar de muziek heeft een minieme voorsprong.” De songs karakteriseren zich als funky en bluesy waarbij, naast haar  werkelijk magnifieke vrije gitaarspel, haar mooie en heldere stem bijdraagt aan deze bijzondere EP. (2017, Independent)

Op 20 mei aanstaande treedt zij op tijdens het Ribs & Blues Festival in Raalte.