Luke Winslow-King, Blue Mesa

Luke Winslow-King verhuisde onlangs weer naar zijn geboorte grond Cadillac, Michigan nadat hij zich ruim een decennium lang in New Orleans ophield. Op zijn zesde release Blue Mesa heeft hij de beschikking over een aantal ervaren muzikanten. Blues gitaristen Roberto Luti, Chris Davis (King James & the Special Men) en Mike Lynch op orgel (Bob Seger) sloten zich aan toen Winslow-King besloot zijn nieuwe plaat op te nemen in een kasteel in de Toscane. De sfeer en het geluid op deze plaat weerspiegelen Winslow-King’s muzikale transitie van de drie genoemde omgevingen.

De eerste drie songs, You Got Mine (Gospel blues), Leghorn Women (blues rock) en de titeltrack (soul) onderschrijven bovengenoemde bewering foutloos. Het opzwepende Born To Roam en de soulballad Better for Knowing You volgen Winslow-King’s buitengewone muzikale creativiteit. Ook Break Down The Walls klinkt lekker loom en refereert ontegenzeggelijk aan Luke Winslow-King scheidingsperikelen uit het verleden. Dat doet overigens ook de het vriendelijke countrydeuntje Farewell Blues, waarmee de getergde zanger en gitarist Blue Mesa afsluit.

Na het succesverhaal van I’m Glad Trouble Don’t Last Always, twee jaar geleden, zou je toch denken dat het wel snor zit. Het tegendeel is echter het geval. Luke Winslow-King muzikale urgentie heeft hem gedwongen een nieuw authentiek geluid te creëren. De echtheid maar mee Blue Mesa gemaakt is moet kennelijk een discussie uitlokken tussen de kunstenaar en zijn publiek. (Bloodshot Records)

Jan Janssen Auteur