Respectvolle concerten van Lilly Hiatt en Christopher Paul Stelling

Merleyn, Nijmegen maandag 1 mei 2018: Het is een frisse lenteavond als we binnen stappen bij Merleyn in Nijmegen. Publiek staat te wachten voor de kleine achterzaal. Prima zaaltje overigens waarin naar schatting 200 staande bezoekers terecht kunnen. Het belooft een mooie muzikaal diverse avond te worden.

Christopher Paul Stelling

De zaal zit lekker vol als het voorprogramma, Christopher Paul Stelling, als een olifant in een porseleinkast het publiek overrompeld. Bonk, klak, tip geluid, harde akoestische gitaaraanslagen en met geknepen zang weet hij binnen drie a vier minuten de zaal naar zijn hand te zetten. De uit Daytona Beach, Florida afkomstige singer-songwriter vraagt meteen aan het publiek of ze okay zijn en of het nog gaat. Ja het was inderdaad schrikken, maar evengoed blij verrast deze, inmiddels achtendertigjarige, gitaar pikker weer terug te zien.

Christopher Paul Stelling

“Buiten is het nog licht en hier binnen is het pikdonker” merkt hij op. Klopt, de podiumverlichting komt van boven veelal paars, rood of blauw. Christopher Paul Stelling was al eerder in Merleyn. Hij verloor in het overnachtingshotel een St. Christopher medaillon, die hij van zijn moeder gekregen had. Vlak voordat hij terug vloog kreeg hij die, in een dichtgeplakte envelop, terug. Mooie anekdote om je visitekaartje af te geven hoor. De krachtige breekbare stem, die na een minuut of twintig, wat geforceerd overkomt blijft intrigeren. Een enorme zucht komt even later van het podium. Komt er een rustpuntje? Nee. Daar gaan we weer dit keer met zijn gitaar in zijn nek en toch goed blijven zingen, dit is een performer pur-sang. Hij laat de menigte, met een enorm positief gevoel, achter. Even later, in een persoonlijk gesprek, liet de kleine man nog even weten dat hij bezig met een nieuw album. Hij wacht tot zijn beoogde producer terug is van zijn tournee. Mag het nog niet verklappen, maar de appel valt niet ver van de boom kan ik jullie alvast vertellen.

Lilly Hiatt

De in Nashville, Tennessee bivakkerende Lilly Hiatt verschijnt, na al dat geweld, moederziel alleen op het podium. Bandleden sluiten aan bij het tweede nummer. “Zijn jullie weleens Nashville geweest?” vraagt ze. Nederlanders kom je overal tegen, dus ook in Nashville lieve schat. Een beetje verlegen komt ze uit de startblokken. Al stampvoetend en met een iets of wat knagend stemgeluid mis ik een drummer. Twee akoestische gitaren af en toe een bassist, is al snel to much. Het is een blijft dan ook een gitaar gedreven concert met af en toe mandoline, bas en soms elektrische gitaarwerk.

Lilly Hiatt

Stilte valt tussen de nummers en sommige bezoekers beginnen hun vakantieplannen te bespreken. Respectloos en niet gewenst. Hiatt merkt dat niet en heeft haar schroom intussen van zich afgegooid. Wat overblijft is een ruige vrouw die weet waar ze naartoe wil. “It’s quite steamy out here this Rick n Roll.” roept ze. Wat volgt is een country ballad genaamd Everything. De akoestische gitaren oversturen het geluid. Hiatt heeft er plezier in maar draait regelmatig haar rug naar het publiek. In Amsterdam een liedje spelen dat Rotterdam heet, is een open deur intrappen. Dan volg het liedje Stalker. Kippenvel! Dit soort liedje liggen haar het beste. “Jullie zijn een geweldig publiek”, knikt ze bevestigend. Waarom doen we hier dan zo bekrompen over? Er kan zelfs nog een lang zal hij/zij leven vanaf. Hoe mooi is dat?

Lilly Hiatt

De voorjaarsvakantie lokte behoorlijk wat mensen naar Merleyn om dit evenement bij te wonen. Het wederzijds muzikaal respect tussen Christopher Paul Stelling en Lilly Hiatt was een opvallend puntje van aandacht. Meer een double bill dus, erg fijn om te zien.

Foto’s gemaakt door Real Roots Cafe huisfotograaf PrickenPics

Jan Janssen Auteur