Eugene Ruffolo, Canto Per Mangiare

Eugene Ruffolo liet onlangs zijn boek Canto per Mangiare : Songs and stories from an Italian kitchen in de schappen zetten. Het is het literaire verlengstuk van Eugene Ruffolo’s gelijknamige Italiaanstalige gezongen CD, wat nagenoeg gelijktijdig verscheen. Het boek is een eerbetoon aan de Italiaanse eetcultuur, het slaat een brug tussen de twee kustvormen koken en muziek maken.

Het is ontspannen plaatjes kijken en het boek leest erg soepel weg. Het boek bevat twaalf familierecepten die Ruffolo in detail wilde documenteren. Mooie gevarieerde pagina’s die een inkijk geven over Eugene Ruffulo’s persoonlijke theorieën over Italiaans koken en eten, en het Italiaanse taaldialect. Het muziekgedeelte van het boek bevat verhalen en achtergronden over de liedjes en het hoe en waarom Ruffulo juist deze songs opnam. Het boek eindigt met een uniek inzicht over hoe muziek en koken elkaars kruisbestuivingen zijn.

“Het was een lang gekoesterde droom mijn favoriete Italiaanse liedjes opnemen” zegt Ruffolo hier over. “door de jaren heen verzamelde ik deze muziekstukken. Sommige zijn geliefde Napolitaanse volksliederen, anderen zijn originals uit de jaren zestig en zeventig. Heb er natuurlijk ook een paar zelf geschreven” vervolgt hij. Ruffolo nam een aantal liedjes op tijdens zijn rondreizen door Italië. Het leeuwendeel legde hij vast in zijn thuishaven New York. Onderweg kwam Ruffolo een aantal zeer vakbekwame muzikanten tegen. Daarmee bleek hij in staat de muzikale details, van sommige nummers op de plaat, orkestraal te verbinden.

Zomaar greep namen die opvallen uit de twintigtal muzikanten, die deelnamen aan dit unieke project. Ben Wittman (John Gorka) op drums, Brahim Fribgane (Club d’Elf) percussie, Bakithi Kumalo (Tedeschi Trucks Band) op bas, Alain Mallet (Paul Simon) op piano, Gary Schreiner (Kenny White) accordeon, Romero Lubambo (Joshua Bell) solo gitaar en Alan Zahn (Arwen Lewis) vocals en strijkersarrangementen.

Hoewel Canto per Mangiare goed geproduceerd klinkt, lijkt het erop dat Ruffolo zich heeft ontworsteld aan de spekgladde productie mixen die Ben Wisch in het verleden voor hem maakte. Ruffolo’s prachtige stemgeluid komt het beste tot zijn recht in de flinterdunne nummers als Pace E Serenita, Rimbombito Un Po en Estate. Je hoort orkestratie terwijl deze er niet is. Songs als Bella Maria, Emozioni en Ma Ti Muovi Sempre daarentegen overstegen alle verwachtingen, juist door de aanwezigheid daarvan.

Canto per Mangiare is een erg fraai gemaakt document. Boek en plaat stralen de zekere rust uit die je van een singer-songwriter van het kaliber Eugene Ruffolo kan verwachten. (Independent).

Binnenkort live te zien op Nederlandse podia.

Bas Booy Auteur