US Rails, We Have All Been Here Before

De vier leden van US Rails afficheren zich graag als leden van een supergroep. Na een aantal albums en een handvol live releases is er nu We Have All Been Here Before, een langspeler met covers.

Ben Arnold, Scott Bricklin, Tom Gillam en Matt Muir zijn al jaren werkzaam in de muziek business. Op Blue Rose Records zijn naast de albums van US Rails soloreleases te vinden van de groepsleden. Met name daarom wordt de groep vaak en liefkozend de supergroep van Blue Rose Records genoemd. Met We Have All Been Here Before maakt US Rails deze faam niet waar!

Elf nummers op dit album. ‘Second Hand News’ van Lindsay Buckingham opent en zet de toon. US Rails covert het nummer en voegt niets toe aan het origineel. ‘Everybody Knows This Is Nowhere’ van Neil Young volgt en lijdt aan hetzelfde euvel. De uitvoering is zielloos en muzikaal zelfs vele malen minder dan het origineel.

Naast het feit dat US Rails wat geroutineerd en ongeïnspireerd speelt, is de keuze van de nummers vreemd en bijna komisch. Als derde nummer kiest de groep voor ´Poor Poor Pityful Me´! Zijn de groepsleden te beklagen? ‘Love In Vain’ van Robert Johnsons volgt en is treurnis in de liefde en de relatie. ‘Loving Cup’ van Jagger en Richards krijgt daarna een zeer magere uitvoering, ‘You’ve Got To Hide Your Love’ van Lennon en McCartney klinkt afgekloven en ‘Rrunning On Empty’ lijkt opnieuw zo’n spottende titel. Op ‘We Have All Been Here Before’ verrast alleen ‘Put The Message In The Box’ van Karl Wallinger. Het nummer, bekend in de versie van World Party, krijgt een rockende, swingende uitvoering die past bij de track.

“We Have All Been Here Before’ is een goed gekozen titel voor een release met covers. Jammer genoeg musiceert US Rails ongeïnspireerd en zonder transpiratievocht. Supergroep? Niet op deze release. (Blue Rose Records)