The Low Cards

De Amerikanen Dan Baker, Brian Jablonski en Matt Slobogan zijn door de wol geverfde muzikanten. Baker maakt eerder solo langspeelplaten. Releases die soms een recensie scoren, maar in Nederland veelal snel in de vergetelheid raken. Voor The Low Cards mag dat anders zijn. Het titelloze debuutalbum is een plaat die aandacht, speeltijd en prachtige recensies verdient.

De ritmesectie Jablonski en Slobogan bespeelt de staande bas en een drumkit. Baker soleert op strak gespeelde melodieën. The Low Cards spelen swamp, blues en zweterige rock ‘n’ roll. Voor de groep gaat opnemen zijn de nummers vele malen geoefend. In de studio Machines With Magnets zijn de nummers life ingespeeld. En dan niet in eindeloze sessies maar veelal in een keer op tape om door te gaan naar een volgende track.

Het trio is afkomstig uit Providence, Rhode Island en gepokt en gemazeld in de lokale muziekscene. Bij elk optreden wordt maximaal gepresteerd. De hoeveelheid aanwezigen maakt niet uit. Door elke keer maximaal te presteren gaat de mond op mond reclame langs de podia en van dorp naar stad. The Low Cards spelen in steeds grotere zalen. Terecht!

The Low Cards is een bijna klassiek rock- en blues album. Tien nummers op deze release en dat is het enige punt van kritiek. De langspeler is wat aan de korte kant. Twaalf of dertien nummers zou niet verkeerd zijn geweest.

Opener ‘Townie’ begint met een puntige solo. Dan Baker verhaalt daarna over zijn geboorteplek. Net als zijn ouders is hij geboren in een eenvoudige wijk waar iedereen elkaar kent. Baker zingt met emotie, met intensiteit en daarbij heeft de muziek urgentie. Het zijn verhalen die verteld moeten worden. De luisteraar wil in het nummer blijven om de avonturen van Baker te volgen. En natuurlijk trouwt hij tijdens het luisteren naar het album met zijn jeugdliefde en komt er een baby. Of het goed afloopt? Hé, denk even na, het is de blues! Negen nummers volgen. Natuurlijk komt er nog een meisje langs, een gebroken liefde en een prachtige auto in ‘Corvette’.

In het geluid van The Low Cards is ruimte voor de instrumenten. De drumkit van Slobogan is eenvoudig en functioneel, Jablonski plukt op de juiste momenten aan zijn snaren en Baker soleert ervaren en met gemak door het stinkende moeras en de groezelige garage. Bluesrock hoort zo te klinken.

Het is recensie taal om dit debuut van The Low Cards een klassieker te noemen. Bij deze release is dat compliment echter meer dan op de juiste plaats. The Low Cards mogen per direct voor een serie optredens naar Nederland komen. (Independent)

Jaks Schuit Auteur