Keegan McInroe, A Good Old Fashioned Protest

De Texaan Keegan McInroe (Fort Worth) is een echte troubadour, dat is op zijn nieuwe (6e) CD manifest. Hij doet vrijwel alles in zijn eentje, met slechts additionele hulp (zowel instrumentaal als vocaal, maar ook de opname en de mixing) van Taylor Tatsch. Over zijn vierde CD, ‘A Thousand Dreams) uit 2012 schreef ik: ‘Een hele leuke, gevarieerde roots-CD van een mij tot dusver onbekende Texaan. En dat duurt maar liefst 66 minuten!’ Die 66 minuten halen we nu bij lange na niet, maar het gaat beslist niet ten koste van de kwaliteit van het gebodene. Hij heeft een licht hese stem, speelt gitaar en elektrische resonator gitaar, schrijft alle liedjes zelf. Op de nieuwe CD staan een paar songs die we kunnen rangschikken in de categorie talking blues, we kennen het van Woody Guthrie en Dylan in zijn beginjaren. Zo kunnen we genieten van de tekstrijke ‘ Talking Talking Head Blues’, het prachtige openingsnummer en het korte ‘Bastards & Bitches’. Er is een mooie anti-oorlogswals, ‘Christmas 1914’: ‘Christmas 19 and 14, and I’ve been fighting two months in what they called The Great War. And the horrors I’ve known in these trenches no man should know and certainly no boy. But yesterday we awoke to the Germans, singing old carols we All know so well and we joined them in song and in greetings. And we met in the middle where many friends fell and we exchanged simple gifts with each other. I got some tobacco and a nice German Schnapps and a game of foolball’. Het gaat nog even door, maar is er een betere beschrijving van de waanzin van een oorlog mogelijk? Keegan trakteert ons op een gedicht, ‘Nietzsche Wore Boots’ en sluit af met een subtiel walsje (‘The Love That We Give’) en het autobiografische ‘ Keegan’s Beautiful Dream’, een nummer dat kan worden bijgezet in de lijst met mooiste folksongs aller tijden.

Helaas wat kort, deze CD (iets meer dan 28 minuten), maar verder o, zo mooi. Ouderwets goed. (Independent)

Fred Schmale Auteur