PennyLeen, Still Waters Savage Waves

De in Deventer geboren en in Arnhem woonachtige singer-songwriter PennyLeen (oftewel PennyLeen Krebbers) heeft na No Hesitation (2011) in februari 2018 haar nieuwe plaat  Still Waters Savage Waves uitgebracht. Een soulvol album met persoonlijke teksten en een zang die het midden houdt tussen een stevigere Stevie Ann en Beth Hart.  De plaat is verschenen op Kroese Records.

PennyLeen (1976) zat onder meer in de top 100 band ALPHA en werkte als muziekdocent op een middelbare school en als zangdocent aan een theaterschool. Ze is afgestudeerd aan zowel de Academie voor Lichte Muziek als het ArtEZ Conservatorium en werkte samen met onder meer Hans Dulfer, Rosa King, Kaz Lux, Sean Webster en Mark Lennon.  De eerste single van het album is ‘Help me’, een duet tussen PennyLeen en Lennon, een van de leadzangers van Venice.

Aan Still Waters Savage Waves werkten maar liefst 35 muzikanten mee, waaronder gitarist Bernard Gepken (o.a. Daniël Lohues),  bassist Peter Slager (BLØF), zangeres Cindy Oudshoorn (Kayak), zangeres Floor Kraayvanger (o.a. Black Bottle Riot en Etta James Experience), cellist Jonas Pap (o.a. Wende Snijders) en harpiste Lisa Joosten. Krebbers zelf pakt haar oude instrument  op in het nummer ’What I Want To Know’en levert op saxofoon een fijne bijdrage aan dit nummer.

De plaat is (mede)geproduceerd door Gabriël Peeters die ook meeschreef aan de  nummers en op een aantal nummers als muzikant meedoet. Het album kwam tot stand via crowdfunding, een middel dat steeds vaker wordt ingezet met succesvolle resultaten tot gevolg (denk bijvoorbeeld aan de crowdfunding van a balladeer, The Damned and Dirty en The Naked Sweat Drips die ruim tot zeer ruim het beoogde bedrag binnenhaalden).

Krebbers laat op de 13 nummers (inclusief bonustrack ‘Gratitude’) op Still Waters Savage Waves haar persoonlijke ontboezemingen horen met openhartige teksten over onder meer liefde, verlies, hoop en spijt. De titel van de plaat kan dan ook uitgelegd worden als metafoor voor haar muziek op dit album en wellicht zelfs voor haar persoonlijkheid: stille wateren en woeste golven. De tracks op deze release, gedrenkt in voornamelijk soul met een vleugje country en blues, variëren ook van stil en ingetogen (zoals ‘Without Remorse’, ‘Teach me How To Love You’ en ‘Gratitude’) tot up-tempo (‘I’m Coming Home’ en ‘Free Fall’) en uitbundig (de indrukwekkende krachtige zang op ‘Not Good Enough‘).

De zang en muzikale begeleiding is prima in orde op Still Waters Savage Waves, met voor het merendeel een gloedvolle, soulvolle sfeer, zoals in het openingsnummer ‘Safe In Your Arms’ dat een aangenaam klinkende samenzang heeft en een bijna melancholische riff op gitaar. Het is niet alleen in de ‘kleinere’ nummers dat PennyLeen en de mede-muzikanten laten horen wat ze vocaal en muzikaal in huis hebben: ook in de ‘grotere’ tracks ontbreekt het niet aan muzikaal vakmanschap. Enige minpuntje? Het blijft soms aan de iets te veilige kant. Je zou willen dat Krebbers en band op deze plaat iets vaker los waren gegaan, zoals bijvoorbeeld op het fenomenale ‘Not Good Enough‘. Op die track trekt PennelyLeen haar geweldige strot helemaal open en stuwen en stomen de mede-muzikanten en zangeres elkaar op tot een bijzonder krachtig nummer dat gutst en golft.  Een paar nummers meer zoals dit op dit album en het was een nóg betere plaat geworden dan het nu al is.