Mike Ross, Jenny’s Place

Voor mij een geheel nieuwe naam, dus maar eens opzoeken op het internet. Mike Ross is een Engelse zanger, gitarist en songwriter, die met zijn eerste album “Spindrift” positieve reacties van pers en publiek kreeg. Hij heeft in het verleden onder meer samengewerkt met Rich Robinson, gitarist en oprichter van de Black Crowes, en countryzanger Steve Earle. Mike Ross heeft in zijn thuisland inmiddels een stevige live-reputatie opgebouwd.

Onlangs is zijn tweede album “Jenny’s Place” verschenen. Ross beweegt zich met zijn muziek in het ruime begrip de roots rock, stevige op blues gebaseerde rock. Een stijl die we ook onder de Southern Rock kunnen vatten. En hoewel de negen nummers zich binnen dit gebied bevinden is er voldoende variatie aanwezig om te kunnen blijven boeien. Daarbij heeft Ross een stem die uitstekend bij het genre past: vol en stevig met een rauwe rand. Al vanaf het eerste nummer “Bamboozled” wordt de aandacht van de luisteraar vastgehouden en niet meer los gelaten tot de afsluiter “Loveslide”. Er staan geen zwakke nummers op de cd en de positieve uitschieters zijn wat mij betreft de vlotte blues “Coffeecan Telephone” en het emotionele “Dark Powder”, een bijna acht minuten durende slow blues. Mike Ross is voor mij een ontdekking. Iemand die we eens snel naar Nederland moeten halen.

Eric Campfens Auteur