Tim Knol, Cut The Wire

In 2015 verrast Tim Knol vriend en vijand met het album The Miseries. De groep uit Hoorn, Noord Holland brengt een debuutschijf uit met pure, onversneden rock ‘n’ roll. Er is geen enkel compromis, gewoon goede, pompende heel erg leuke muziek. Teksten met een knipoog of een voorbij vliegende gedachte. The Miseries brengen een plaat waar de lol vanaf spat.

En dat was nogal een verandering voor Tim Knol. Op Excelsior Recordings verschijnt in 2010 debuut Tim Knol. Ruim een jaar later is er opvolger Days. Knol speelt op elk podium. Festivals en dorpscafés zijn prima plekken om de muziek te brengen. Soldier On, het derde album, ziet in 2013 het licht. Telkens is er nieuwe muziek, maar is er ook plezier?

The Miseries, dus. Gewoon rock ‘n’ roll, de critici van de schouders geveegd en met veel plezier muziek maken. Knol proeft een andere kant van de muziekwereld, inhaleert de vluchtigheid van muziek. Elke avond op een volgend podium muziek maken. Niet te lang nadenken, gewoon schrijven en uitvoeren die nummers. Het is de ideale voedingsbodem voor Cut The Wire.

Knol heeft het afgelopen jaar tijd genomen om nieuwe muziek voor een soloalbum te maken. Het resultaat van de werkzaamheden is Cut The Wire. ‘Sweet Melodies’ is de eerste singel die van het album wordt getrokken. Een uptempo rocknummer met een eenvoudige melodie. De eerste akkoorden worden aangeslagen en de luisteraar kan niet anders dan het hoofd bewegen. Knol verhaalt in het nummer over melodieën, die pijn wegnemen. “Promises are worse than lies.” Het is een rockballade zoals Knol wil maken. Titelnummer ‘Cut The Wire’ heeft ook die verraderlijke eenvoud. Na ruim drie minuten is het nummer voorbij. Wat heeft de luisteraar gehoord? Dus de repeatknop maar ingedrukt. En dan gebeurt er meer van hetzelfde. Een nummer met een mooie melodie, een tekst die gemakkelijk te volgen is. En dus juist weer niet! Onder al die eenvoud ligt de kwaliteit van Knol. Volgt er zo’n simpele solo die alleen maar past. Het is ongrijpbare eenvoud die telkens verrast.

Bij een eerste beluistering is er de gedachte aan de liedjesplaat die Knol wilde maken. Bij meerdere draaibeurten komt er toch de diepte, is er de verborgen kwaliteit. De verslavende gitaar in ‘Kickin’, het jaren zestig intro in ‘Listen Love’, het breekbare ‘Polaroids’ en het bedachtzame ‘Weight Of Clouds’, de nummers geven langzaam geheimen prijs.

Afsluiter ‘Song For Grandma‘ komt wel angstig in de buurt van een larmoyante tranentrekker. Vanuit de blazers die het nummer afronden druppen de tranen op de studiovloer. De tekst is daarbij van een eenvoud, die zelfs in het voortgezet onderwijs nauwelijks voor poëzie kan doorgaan. Maar vooruit, een persoonlijk statement mag als besluit. Cut The Wire is een fraaie liedjesplaat. (Excelsior Recordings)

Vrijdag 23 Maart 2018 in Paradiso Noord. Zaal open 19:30, Voorprogramma 20:00, Hoofdprogramma 20:30

Jaks Schuit Auteur