Bendik Brænne, The Last Great Country Swindle

Uit Noorwegen komt deze schijf met heerlijke zomerse pop klanken. Bendik Brænne is  de auteur, die in 2013 debuteerde met How To Fake It In America.  Bendik houdt wel van overdreven titels, want het  album  dat nu voor mij ligt ter bespreking heet The Last Great Country Swindle. Met country heeft het niet veel van doen. Nee op dit album hoor je fruitige pop klanken uit de jaren ’70 à la The Beach Boys.

De nieuwe schijf opent met een opvallende cover van Del Shannon’s Runaway uit 1961. Bendik wordt hierbij geruggesteund door de Noorse Mariachiband Los Plantronics. Door de toegevoegde Mariachi- en surfklanken krijgt Runaway een soort Calexico-sound.  De openingstrack loopt automatisch over in een zonnig popdeuntje (met vrolijke fluitjes) getiteld: Ain’t Nobody Like Me. Het nummer I’ll Be Gone Tomorrow kent aan het eind een nogal bombastisch einde met fanatieke strijkers, gearrangeerd door Mari Persen. Bendik schreef alle liedjes zelf (op Runaway na) waarbij hij hulp kreeg van zijn broer  Marris. Bij de productie kreeg Bendik Brænne ondersteuning  van de Canadese  country-muzikant  Daniel Romano (die ook op een aantal nummers meespeelt).  De track Worries Me doet denken aan de muziek van Eric Burdon’s War (denk aan Spill The Wine).  Het album sluit af met een mooie piano-ballade, Sunshower. Dan komt die aangename breekbare stem van Bendik nog eens fraai  in het gehoor. De luisteraar krijgt nog enkele instrumentale flarden van Runaway mee en zo eindigt deze aangename Country Swindle in stijl.

Paul Jonker Auteur