Coco Montoya, Hard Truth

Een aantal jaren lang speelde Coco Montoya samen met Walter Trout gitaar in John Mayall’s Bluesbreakers. Na hun vertrek uit die band startten beiden een solo carrière. Als gitarist zijn beide mannen aan elkaar gewaagd, als zanger heet Henry ‘Coco’ Montoya bij mij een streepje voor. Toch is Trout de bekendste van de twee. Hij levert al jaren degelijke blues-rock cd’s af, terwijl Montota toch wat minder constant is. De ene keer is het voornamelijk soul wat de klok slaat, de andere keer blues. Soms klinkt het strak en geïnspireerd, maar soms ook erg tam. Althans, naar mijn mening.

Zijn meest recente album ‘Hard Truth’ is een behoorlijk stevig album geworden, waarop blues de hoofdmoot vormt. Behoorlijk stevig? De gemiddelde Walter Trout fan zal het wellicht slappe hap vinden, maar Montoya en zijn band leveren een van hun sterkere albums van de laatste jaren af. Naast zanger/gitarist Montoya hore we Mike Finnigan achter de toetsen, Bob Glaub op bas en Tony Braunagel op drums. Billy Watts en Johnny Lee Sebell delen de slaggitaarpartijen en Lee Roy Parnel is op éém nummer op slide gitaar te horen. Verder is er nog een blik achtergrond zangers en zangeressen opengetrokken.

De cd begint al met een door Warren Haynes geschreven en eerder door de Gregg Allman Band opgenomen “Before the Bullets Fly”, een prima blues/rock song. We horen Sam Cooke-achtig werk in Ronnie Earl’s “I Want To Shout About It”. De John Hiatt compositie “Lost In The Bottle krijgt ook een prima vertolking. Alleen bij het nummer “Hard As Hell” wordt Montoya als mede-componist genoemd, de overige tien nummers zijn van de hand van anderen. Ik kan constateren dat Coco Montoya het bereiken van de pensioen gerechtigde leeftijd op waardige wijze heeft gevierd met dit prima album.

Ton Kok Auteur