Robbie Cavanagh, To Leave To Be Left

Er zijn verschillende manieren om een debuutalbum te maken. De uit de UK afkomstige Robbie Cavanagh dropte vorig jaar bij ons het digitale singeltje Which Way To New York. Het liedje luisterde lekker weg, reden genoeg om hem op het hart te drukken dat, als hij zijn debuutalbum klaar had, hij zich weer bij ons kon melden. Zo gezegd zo gedaan.

To Leave To Be Left kwam afgelopen maand uit en bevat een elftal aan lekker in het gehoor liggende poprock liedjes. Opvallende eerlijke klank. Gitaren, drums, bas en vocals werden in de meeste gevallen live in one take opgenomen. Cavanagh daarover “Most of my vocals were one take. I think the whole record just has a very live feel to it. It’s more instinctive.” Het hitgevoelige Godsend blijft de hele dag hangen. Het Soulvolle Still Talkin’ en Fool geven een beschaafd Ed Sheeran signaal af. Reverence is een prachtig nummer ritmiek, mandoline en akoestische gitaren ondersteunen een ingewikkeld persoonlijk verhaal. Cavanagh buigt zijn woede om in respect. Hoed af! Let You Down, is een niemands dalletje, live in een keer opgenomen, je hoort het gewoon. Tegen het einde van de plaat neemt het volume hoorbaar toe. Sleep Now en He’s Alone komen bewust of onbewust harder door mijn speakers. Een klein minpuntje wat mij betreft voor soundengineer Henry Broadhead. De liedjes staan als huis.

To Leave To Be Left werd overigens opgenomen in de Eve Studios in de buurt van Manchester. Cavanagh werkte daar samen met producer Roo Walker. Een oude apparatuur verzameling laten dit album kraakhelder vintage klinken. Jeffrey Halford & The Healers deden iets dergelijks op hun onlangs verschenen CD Lo-Fi Dreams.

To Leave To Be Left is een mooi debuutalbum van een instinctieve singer-songwriter met een mooi stemgeluid. Op basis van de muzikaliteit van wat ik gehoord heb, ben ik er van overtuigt dat we in de toekomst meer van Robbie Cavanagh zullen horen. (At The Helm Records)

Jan Janssen Author