The Remedy Club, Lovers, Legends & Lost Causes

Na beluistering van Lovers, Legends & Lost Causes in de huiskamer komen er in eerste instantie wat voorzichtige complimenten bovendrijven. Zelfs wat platgetreden pluimen op wegen die al vele malen zijn bewandeld. Lovers, Legends & Lost Causes – wat een heerlijk bekkende titel! – is zo’n plaat die bij de eerste draaibeurten groeit, die na elke keer beluisteren een volgende favoriet nummer oplevert. En dan, na vijf, zes misschien wel zeven keren  luisteren, is er ook een punt van kritiek. Soms is mooi niet genoeg, en wil de(ze) luisteraar de muziek iets minder gepolijst. Een fout zou een nummer alleen maar nog beter maken!

The Remedy Club is een Iers duo. Onder de naam B & The Honeyboy deed het tweetal ervaring op. Uiteindelijk werd er gekozen voor de naam The Remedy Club. Het motto van de groep is een uitspraak van Jedd Hilly: ”If you can taste the dirt through your ears – that is Americana”.

Lovers, Legends & Lost Cuases is de eerste langspeler van Aileen Mythen en Kj McEvoy onder de naam The Remedy Club. Opener ‘I Miss You’ is een klassiek klinkend countrynummer. Alsof Dolly Parton in haar beste dagen, in zo maar een kroeg een liedje zingt met begeleiding van Kris Kristofferson. ‘I Miss You’ is ruim drie minuten ontroerend mooie country.

In ‘Bottom Of The Hill’ valt de drinker opnieuw voor de fles. “I tried to go straigt, for a little while. I tried to be a good man, but being  good has never been my style.” Vanaf de barkruk  in een kroeg met alleen maar bekende gezichten, vraagt Kj McEvoy om een volgend drankje. “Here I am at the same damn place. I fell off the wagon and I rode tot the bottom of the hill,” Prachtige tekst, prachtig nummer.

Niet alle nummers zijn zo sterk. ‘Get Away With It’ is een country niemendalletje. Keurig nummer en fraai door Aileen Mythen gezongen, maar het ook zo’n track die na afloop onmiddellijk vergeten wordt. ‘Django’ verhaalt over Django Reinhardt en het bluesnummer dat Mythen voor hem zou willen zingen. Het is een liedje met een mooie anekdote en een fraaie ode aan de Belgische gitarist. ‘Listening To Hank Williams’ is een track waar de luisteraar in verdwijnen kan. McEvoy verliest zichzelf in de muziek van deze belangrijke Amerikaanse countrylegende.

Afsluiter ‘This Is Love’ begint met een jankende pedal steel. De track verzandt daarna enigszins. Jammer genoeg volgt er drie minuten keurige muziek op een lekker schurende opening . Daarmee is de belangrijkste kritiek op Lovers, Legends & Lost Causes geschreven. Bij tijden is het een langspeler die fascineert, raakt en vraagt om de repeat knop. Bij een aantal andere nummers ontbreekt de rafelrand, wordt er te netjes gemusiceerd. In de kroeg waar Kj McEvoy van de wagon valt,  zou dit album voor de helft worden gedraaid. Met wat meer lef en niet te veel tijd in de studio, zou de opvolger van Lovers, Legends & Lost Causes (wat een lekkere titel!) een klassieker kunnen worden. (High Flying Records)

Jaks Schuit Author