Slaid Cleaves vermaakt met uitstekende Americana en humoristische anekdotes

Slaid Cleaves, Paradiso 15 oktober 2017: Op een zonnige zondagmiddag wachten dertig mensen voor Paradiso. De deuren van de muziek kerk zijn nog gesloten. In de bovenzaal treedt een half uur later Slaid Cleaves op. Buiten is het 25 graden, binnen is het warmer. Klokslag 16.00 uur stapt Cleaves met begeleider M.C. Hansen het podium op. De zaal is vol gelopen.

Slaid Cleaves

Slaid Cleaves debuteerde in 1990 met de cassette The Promise. Ghost On The Car Radio is eerder dit jaar zijn tiende langspeler. In Paradiso vraagt Cleaves bij opener ‘Down At The Horsehoe Lounge’ bij het laatste refrein het publiek mee te doen. “Everybody now” en de bezoekers zingen de laatste regels mee. De kleine zaal is klaar voor een warme middag met geweldige muziek. ‘My Drinkin’ Days Are Over’ is een passend vervolg. Het is intussen zo warm in de kleine 4 zaal, dat drinken verplicht is.

Cleaves is naast een getalenteerd Americana muzikant een goede verteller. “My mentor Don Walser once told me. Slaid, you know how to make people cry. But you also have to make them laugh.” Cleaves doorspekt zijn verhalen met vragen aan de bezoekers en humoristische anekdotes.  Dus vertelt hij dat hij vast heeft gezeten in het verkeer en vraagt aan de mensen voor het podium of ze ook malheur hebben gehad. De fans van Cleaves komen voor de muziek en de anekdotes. ‘Texas Top Hand’, een nummer van Walser, is een logische cover.

Met het nummer ‘Broke Down’ heeft de Texaan in 2000 een hit. “That was my only hit. I went from totally unknown to relatively unknown. I played Paradiso and there were 180 visitors.” Daarna verhaalt Cleaves over zijn jaren met Rod Picott. De tieners dromen van een carrière in de muziek business. De ouders schudden het tweetal wakker. “Our parents told us musicans have dayjobs.” Voor het album Ghost On The Car Radio schrijft Cleaves vier nummers met zijn jeugdvriend, waaronder ‘Drunken Barber’s Hand’. “I don’t need tot read the papers. The world is shaped by a drunken barber’s hand.” De tieners maken muziek, schrijven nummers en drinken een pint.

Slaid Cleaves

Er is ruimte voor één verzoekje. Cleaves zegt het te betreuren als fans van ver komen en veel moeite hebben gedaan om bij een concert aanwezig te zijn. Vanachter uit de zaal roept een man, dat hij van ver komt en veel moeite heeft gedaan om aanwezig te zijn. Cleaves kan de goede grap waarderen en vraagt de man zijn verzoek te roepen. ‘Breakfast In Hell’ krijgt een fraaie uitvoering.

Na een korte pauze komen Cleaves en Hansen terug op de planken. Ook met Karen Poston schrijft Cleaves regelmatig. In Paradiso kiest hij voor de cover ‘Flowered Dresses’. Zo spelen de Amerikanen de middag vol. Bij het laatste nummer stappen beide muzikanten van het podium. Cleaves loopt al spelend naar de achterkant van de zaal. Hij heeft voor iedereen een vriendelijke blik. Het publiek valt klappend in. Natuurlijk is er daarna tijd bij de tafel met merchandise. Beide muzikanten gaan graag in op verzoeken van de bezwete fans. Slaid Cleaves en M.C. Hansen zijn naast getalenteerde muzikanten uitstekende gastheren.

Jaks Schuit Author