Anna Coogan, The Lonely Cry Of Space And Time

De liefhebbers van Hannah Aldridge moeten ook maar eens gaan luisteren naar deze Anna Coogan. Ze tappen immers uit hetzelfde muzikale vaatje, met de eigen elektrische gitaar als uitgangspunt. Op haar nieuwe CD gaat Anna regelmatig goed los, zowel met haar gitaar als met haar zang.  Ze is in dit opzicht klassiek geschoold en gebruikt haar stem vooral in de hogere regionen en heeft uithalen in petto die die van Kate Bush in haar beste jaren voorbijstreven – luister naar ‘Burn for you’, waar ze als een volleerde opera-zangeres klinkt of bijvoorbeeld in Sylvia, waar haar opera-stem uit de diepte lijkt te komen.

In de begeleiding horen we vooral Willie B. (die eigenlijk Brian Wilson heet, maar alle verwarring wil voorkomen) op drums, synthesizers en Moog bass en daarnaast incidenteel Brooks Milner op orgel en Hank Roberts op cello. Het is een ieder al duidelijk, Anna experimenteert er lustig op los, zoals bijvoorbeeld in het Spaans ritmisch aandoende ‘Last exit’, een juweel van een instrumentaaltje. De lyrics van het nummer ‘Collateral’ (letterlijk ‘Onderpand’) zijn mij het meest bijgebleven: ‘Call me excitable, call me predictable, call me collateral, call me collateral. Make me responsible for every bitter pill, make me collateral, make me collateral. Collateral, you can’t contain my heart, you can’t contain my soul.’

Niet voor alle Americana-liefhebbers echt toegankelijk, maar meerdere malen beluisteren legt Anna’s diepgang bloot. Hoe zal ze dit live brengen? Zo dus… Interessant! Anna Coogan & Willie B staan binnenkort ook niet voor niets gepland op één van de Real Real Roots Cafe LIVE sessies.

Fred Schmale Author