Ani Difranco, Binary

Ani Difranco is geen onbekende voor ons. De slechts 1,50 meter metende singer-songwriter bracht in 1990 haar eerste CD uit op haar eigen label ‘Righteous Babe Records’ en daarna volgden er maar liefst 37 werkstukken van haar (waaronder 12 live-CD’s en 3 EP’s). En ze is pas 46 jaar oud. Dus kan er nog veel komen! Goed, met ‘Binary’ is ze weer volop in te picture. Om een idee te gaven van haar tekstuele talent dit fragment uit de titeltrack, ‘Binary dus’. ‘Where are my sisters? Where are my brothers? Where is my family? Who takes care of each other? In the blue glow of gizmos, lurk despots in diapers and cyborgs with bullhorns and crackpots and snipers like robots so cold. With such ease they dismiss you, sooner fuck you then kiss you, sooner kick you and diss you. They got networks like insects with webs of deception. They’ll trap you, cocoon you like a department of correction. They come in all colors, all sexes and creeds. They got all kind of issues, they got our kind of needs.’ Geen makkelijk verteerbare kost, dus, mede door de politieke commentaren! De muziek is al even duister, met zeer vaak een jazzy (we horen o.m. saxofonist Maceo Parker) ondertoon en prachtige arrangementen (luister naar ‘Alrighty’, ‘Telepathic’ en de bijzonder fraaie ballad ‘Deferred gratification’ met inbreng van trombone, clarinet en trompet!).

Muziek waar je in moet groeien, een afkeer van jazz is funest. Als altijd is Difranco bozig en bijna onnavolgbaar. Een heel bijzondere dame, deze Difranco. En heel bijzondere muziek van deze Ani! (Righteous Babe Records)

Fred Schmale Author