Josh Ritter, Gathering

Gathering is alweer het negende studioalbum van Josh Ritter en volgt één van mijn Amazing Ten plaatjes van 2015, Sermon On The Rocks, op. Ritter blijft ook op Gathering verrassen. Of je het nou leuk vindt of niet, hij draait namelijk weer alle kanten op.

Zo opent hij met een instrumentaal wazig stukje genaamd Shaker Love Song waarna dit naadloos aansluit bij de eerste single van deze plaat, Showboat. Mooi hoor met dat koperwerk! Even later wordt ik zenuwachtig van en opgejaagd door Friendamine en het beetje krakkemikkig overkomende Feels Like Lightning. Arrangement keuze snap ik niet. Gelukkig komt When Will I Be Changed, waarin Grateful Dead grondlegger Bob Weir te horen is, net op tijd. Dit is wat je verwacht van Josh Ritter. Een mooi verhaal waarin Sam Kassirer op orgel en het nodige koperwerk het liedje tot grote hoogte laat stijgen. Dat zet zich langzaam maar zeker door naar het erg fraai uitgevoerde Train Go By en het meer dan zeven minuten durende Myrna Loy. Ingetogen, met uitzondering van country deuntjes Cry Softly en Oh Lord (Part 3), aangekomen bij Thunderbolt’s Goodnight, kwam ik tot de conclusie dat Josh Ritter zichzelf opnieuw aan het uitvinden is.

In tegenstelling van Sermon On The Rocks is Gathering geen plaatje die je zomaar wegslikt. Ritter heeft zich opnieuw opgeladen. Het resultaat is in het begin een wat onrustig overkomend album. Of de ontkoppeling van zijn vroegere zelf en de verwachtingen die anderen van hem hadden gaat werken, moet zich nog uitwijzen. Mogelijk neemt deze bijeenkomst, voor de gemiddelde luisteraar, te veel tijd in beslag.

Jan Janssen Auteur