Trond Svendsen & Tuxedo, Palomino Hotel

48.48. De display laat na het spelen van de elf nummers op Palomino Hotel de cijfers 48.48 zien. Achtenveertig minuten en achtenveertig seconden muziek en korte pauzes op dit debuut van de Noor Trond Svendsen en zijn begeleidingsgroep Tuxedo. Melancholieke Americana is de (te) korte samenvatting voor 48.48.

Er zal geen recensie worden geschreven zonder de vermelding van het schrijverschap van Svendsen. Hij verdient zijn salaris met reportages over de misdaad. De muziek is een hobby, die de afgelopen jaren alleen maar belangrijker is geworden. Rond 2012 ontmoet de schrijvende singer-songwriter de producer Lars Linkas en de twee besluiten samen te werken. Linkas produceert niet alleen de muziek, hij neemt ook plaats in de begeleidingsgroep Tuxedo. De afgelopen twee jaren is er hard gewerkt aan Palomino Hotel. In thuisland Noorwegen is het debuut met goede recensies onthaald en treedt de groep veel op. De rest van Europa is nu aan de beurt om kennis te maken met Trond Svendsen & Tuxedo.

Op het schijfje staan elf nummers die verdeeld kunnen worden in melancholieke ballades en uptempo nummers. Opener ‘Love Like This’ wordt met een mondharmonica in beweging gezet. In ruim vier minuten speelt de groep de sfeervolle kennismaking. Een swingend orgel zet het nummer in vuur en vlam. En daarna wisselt de groep met elk volgend nummer steeds van tempo.

‘Old Bridge’ is een rockballade waarin de stem van Svendsen wordt ondersteund door een akoestische gitaar. De vocalen klinken geschoold. De banjo van Linkas brengt het nummer naar een fraai einde. ‘Don’t You Hate It When You Go’ heeft zo’n simpele maar overduidelijke tekst. De trage bluesrock heeft een prettig tempo en geeft ruim baan aan de woorden, die gemakkelijk mee te zingen zijn. In ‘Something About Rivers’ wordt het tempo weer opgeschroefd en mogen de voeten op de dansvloer in beweging. ‘No Tattoos’ is een folkballade met een tekst over relaties. In een mooie beeldende woorden vertelt Svendsen over wensen en onmogelijkheden.

Zo staan er elf nummers op dit met zorg gespeelde debuut. Op Palomino Hotel zijn er helder geschreven teksten, is er ruimte voor veel en goed samenspel en wordt er nergens haast gemaakt. Na twee jaren is er een debuut dat klinkt als een klok.

Natuurlijk zal Trond Svendsen terug moeten naar het schrijven van misdaadreportages en zal Lars Linkas andere groepen in zijn studio ontvangen voor productioneel werk. Na het beluisteren van Palomino Hotel is het logisch om de wens uit te spreken dat er in die drukke werkagenda’s tijd wordt vrij gemaakt voor een kort tournee buiten de landsgrenzen. Het zou fijn zijn Trond Svendsen & Tuxedo op de Nederlandse podia te zien spelen. (Rootsy Music)

Jaks Schuit Auteur