Gerry Spehar, I Hold Gravity

In 1986 besloot Gerry Spehar de gitaar in de wilgen te hangen. Hij koos voor een gelukkig gezinsleven, het opvoeden van zijn kinderen en een baan bij een bank. De muzikant had jaren eerder de universiteitsstudente Suzan Nancy Miller ontmoet. Het was liefde op het eerste gezicht met de jonge teenager. Ze trouwden en kregen kinderen. Spehar besloot dat het gezinsleven voorlopig op de eerste plaats kwam. Miller inspireerde Spehar tot het schrijven van talloze liedjes, maar deze werden alleen voor vrouw, kinderen en kennissen gespeeld.

I Hold Gravity is een langspeler met een verhaal. In 2016 boekte Sopehar na vele jaren weer eens wat studiotijd en besloot wat liedjes op te nemen. In dezelfde periode werd zijn vrouw ziek. Na een kort ziekbed overleed Suzan Nancy Miller aan kanker. Ondanks het verdriet werkte Spehar door aan de opnames. Hij ging terug naar de studio met de muzikanten van de groep I See Hawks. Multi-instrumentalist Tommy Jordan, violist Gabe Witcher en toetsenist Chris Tuttle hielpen Spehar met wat zijn comeback is geworden. Tien nummers op deze schijf, nummers die wortelen in de beste Americana traditie. Spehar heeft met wat hulp muziek gemaakt die tijdloos is. I Hold Gravity gaat veertig jaren terug, verhaalt over gisteren en vandaag en neemt de luisteraar mee naar morgen en de dagen erna.

“Through this album may you share my good fortune and know her, too,” schrijft Spehar op de hoes. De gekozen foto’s van Spehar en Miller zijn van meer dan dertig jaren geleden. De nummers zijn voor het grootste deel recent geschreven, maar ademen geschiedenis en emotie. Opener Dirt is een lekker rockende song, Muleshoe Mules is een kleiner nummer en verhaalt over zomerse gebeurtenissen. Het nummer I Hold Gravity is geschreven voor zijn vrouw. Het is een afscheidsnummer met een snik in de stem. Be Nemanic is een nummer waar de countryrock vanaf spat, Mr. & Mrs. Jones heeft een onweerstaanbare groove, How To Get To Heaven From L.A. is zo’n nummer dat de luisteraar vastpakt en afsluiter Into The Mystic geeft de langspeler een open einde.

Het is ongepast om te schrijven dat I Hold Gravity niet lang genoeg duurt. Tien nummers en bij beluistering van het verhaal is er de wens naar meer liedjes, volgende herinneringen en diepere emoties. Tien nummers over liefde, leven en verlies zijn ook genoeg als eerbetoon voor een prachtige relatie. Gerry Spehar heeft met hulp van I See Hawks én zijn vrouw Suzan Nancy Miller een album gemaakt dat meer is dan een eerbetoon. De herinnering blijft en is steeds opnieuw te beluisteren. (Independent)

Jaks Schuit Author