Old Salt Union

De uit Belleville, Illinois afkomstige new Bluegrass Americana string band Old Salt Union komt niet zomaar uit de lucht vallen. De band ontwikkelde zichzelf live on stage zonder ook maar een album uit te brengen. Ruim een jaar nadat ze nagenoeg alle Verenigde Staten hadden doorkruist ontstond het idee hun debuut CD Western Skies uit te brengen. Daarna verschenen Bridge (2014), de EP’s Woodshed (2014) en Cut & Run (2016).

Op het titelloze Old Salt Union staan tien treffende songs die een mooi overzicht bieden van wat de band in zijn mars heeft. De band werkt nu samen met Banjo virtuoos Alison Brown (Alison Krauss & Union Station, Sam Bush). Kosten nog moeite zijn gespaard om muzikaal te experimenteren met de al eerder opgenomen songs.
Rob Kindle (gitaren), Ryan Murphey (Banjo), Jesse Farrar (Upright Bass), Justin Wallace (Mandoline) en John Brighton (Fiddle) klinken gedurfd maar vooral erg live. Geen verrassing wat dat betreft! De opener Where I Stand maakt dit meteen duidelijk. Paul Simon’s opgepoetste You Can Call Me Al voegt daarentegen weinig toe. Madam Plum pakt daarna eigenlijk best goed uit. Bleef vergelijkingen trekken met hoe de band eerder klonk. In Hard Line bijvoorbeeld, erg gaaf maar een tonijnsteak eet ik het liefst nagenoeg rauw, als je begrijpt wat ik bedoel. Aan de andere kant een fenomenale kans om nieuwkomers te trekken. Het instrumentale Flatt Baroque was en is nog steeds een absoluut hoogtepunt.

Old Salt Union is een mooie instap plaat voor mensen die op het moment The Mulligan Brothers, Old Crow Medicine Show of The Last Revel hoog hebben zitten. De pure rauwe folk Bluegrass heeft plaats gemaakt voor een wat bredere kijk op de muzikale dingen. Een ding is zeker Old Salt Union zal met deze moderne versie van Indie folk, blues en Jazz een groter publiek bereiken. (Compass Records)

Jan Janssen Author