Scott Cook, Further Down The Line

In het jaar 2000 breekt de Canadees Scott Cook zijn studie filosofie af, nadat hij terugkeerde van een overzeese trip. Hiertoe aangemoedigd wilde hij als vervolg het echte leven ondervinden, leren van diverse culturen en zichzelf proberen te doorgronden. Eerste bestemmingsplan was Taiwan voor zes maanden, die uitdraaide op zes jaar, om daarna als een soort van sociaal-politiek troubadour een jaar of tien de wereld over te trekken met – samengevat – één belangrijk te verkondigen thema: het belang van mensenrechten in alle facetten. Op zijn laatste album Further Down the Line doet hij uitgebreid kond van zijn reiservaringen en opgedane inzichten, door middel van een tiental liedjes tellende cd, dat achterin te vinden is bij een lijvig cd-formaat boekwerkje (een open brief aan de wereld) vol met verhalen, annotaties, foto’s en akkoordenschema’s van de liedjes.

De tot de verbeelding sprekende inhoud van muziek, songteksten, schrijfsels en kunstzinnige vormgeving bieden een fascinerend inkijkje op de levenswandel en – houding van Scott Cook: die van rambler met een boodschap. Zijn ideeën staan in een lange traditie van geëngageerde singer-songwriters als Woody Guthrie, aan wie hij de fraaie opener en titelsong opdraagt en ook van diens Walk That Lonesome Valley een prima bewerking maakt. Cook schrijft eenvoudig mooie, soulvolle melodieën, bezit een warme bariton, speelt akoestisch gitaar en tovert betoverende klanken uit zijn clawhammer banjo. Zijn begeleiders vormen the Second Changes, een stel uitstekend, ontspannen spelende instrumentalisten op staande bas, drums, mandoline, piano, fiddle en achtergrondvocalen. Further Down the Line is muzikaal niets minder dan een stijlvol album uit het boekje van de verfijnde country-folk muzikant en buitengewoon illustratief vormgegeven bovendien. Zowat een unicum in het tijdperk van streamen.